20.9.07

Σκεπτικό

Σκέφτηκα να φτιάξω μια λίστα με πράγματα και εκφράσεις που ο Αχιλλέας δεν θα καταλαβαίνει. Κυρίως βέβαια έχουν σχέση με την τεχνολογία. Για παράδειγμα, δεν νομίζω ότι θα δει ποτέ τηλέφωνο με καντράν. Ήδη τα παιδικά βιβλία του με τις πρώτες λέξεις, έχουν εικόνες κινητών τηλεφώνων. Ούτε θα μπορεί ποτέ να διανοηθεί πόση ώρα χρειαζόταν να στριφογυρίσει κανείς τους αριθμούς για να κάνει μια υπεραστική κλήση. Ας μην ξεχνάμε και την αναμονή μετά από την επιλογή κάθε αριθμού μέχρι να ακουστεί ο χαρακτηριστικός ήχος που σήμαινε ότι τον είχες καλέσει σωστά και μπορούσες να συνεχίσεις στον επόμενο. Και φυσικά ούτε λόγος για αστεία όπως «πάρε το μηδέν» σε περίπτωση κακής σύνδεσης . Οι εξηγήσεις που θα πρέπει να του δώσουμε για να το κατανοήσει θα είναι πολλές και μάλλον άχρηστες γιατί δεν θα μπορέσει να κάνει τους συνειρμούς που κάνουμε εμείς αναπολώντας τις ωραίες εποχές που οι ελληνικές τηλεπικοινωνίες ήταν στα σπάργανα.

Κάτι άλλο που δεν πρόκειται να γνωρίσει είναι η περίφημη βιντεοκασέτα και πόσο σπουδαίο ρόλο έπαιξε κάποτε στην ελληνική οικογένεια. Ακόμα και το ενοικιαζόμενο DVD είναι αμφίβολο αν θα το γνωρίσει. Θα κατεβάζει ό,τι χρειάζεται στον υπολογιστή του και θα το βλέπει. Δεν θα ζήσει ομηρικούς καυγάδες με άλλα μέλη της οικογένειας για το ποιος θα πάει στο βίντεο κλαμπ και για το ποιος θα φροντίσει να γυρίσει πίσω στην αρχή την ταινία και να την επιστρέψει χωρίς καθυστέρηση.

Ταξιδεύοντας πίσω στον χρόνο μπορεί να βρει κανείς άπειρα παραδείγματα από πράγματα και καταστάσεις που μας φαίνονται τόσο μακρινά που ξεχνάμε ότι τα έχουμε ζήσει. Θυμάται κανείς τη ζωή πριν από το ντελίβερι; Το τηλεφώνημα στην πιτσαρία της γειτονιάς που έφτιαχνε μόνο δύο είδη λαδερής πίτσας, απλή και σπέσιαλ, και πήγαινες μετά από 20 λεπτά να την πάρεις;


Επιστρέφοντας στο θέμα της τεχνολογίας όμως, σκέφτηκα και την άλλη όψη του νομίσματος. Πόσα πράγματα θα δυσκολεύομαι εγώ να κατανοήσω από την πραγματικότητα που θα βιώνει ο Αχιλλέας. Για εκείνον θα είναι δύσκολο να καταλάβει εικόνες του παρελθόντος αλλά θα έχει τη δικαιολογία ότι θα τις γνωρίσει μόνο από αφηγήσεις και όχι από την εμπειρία του. Οι γονείς του όμως που ζουν παράλληλα με αυτόν, μήπως πρόκειται κάποια στιγμή να ελαττώσουν την ταχύτητα με την οποία παρακολουθούν τις εξελίξεις γύρω τους μεγαλώνοντας την απόσταση που χωρίζει την αντίληψη των δύο γενιών για τον κόσμο; Με φαντάζομαι καθισμένη στα πόδια του κρεβατιού σαν τον μπαμπά της διαφήμισης, ενώ ο Αχιλλέας απαριθμεί όλα τα ηλεκτρονικά δεινά του κόσμου που έχουν πέσει πάνω του, ανήμπορη να καταλάβω το μέγεθος της συμφοράς. Πότε άραγε χάνουμε τη συνέχεια της τεχνολογικής προόδου και γιατί; Ίσως το ενδιαφέρον μας παύει να είναι το ίδιο έντονο και ο ρυθμός μας μειώνεται. Ίσως το γήρας που φέρνει διάφορα κακά μαζί του να ξεχνάει τις αναβαθμίσεις.

4 σχόλια:

περαστικός είπε...

Πολύ εύστοχο αυτό το κείμενο. Ευτυχώς που ακόμα μπορούμε να τρέχουμε και να παρακολουθούμε τις εξλίξεις. Ίσως για κάποιους ανθρώπους από μια ηλικία και μετά νε μετρά περισσότερο η κούραση από τις αλλαγές παρά τα πλεονεκτήματα που προσφέρουν αυτές. Ευτυχώς υπάρχουν και φωτεινά παραδείγματα ανθρώπων που δεν το βάζουν κάτω. Οι μικρούληδες όπως ο Αχιλλέας δεν θα έχουν τέτοιες ανησυχίες για πολύ καιρό, οι επόμενες δεκαετίες θα είναι ο δικός τους κόσμος.

Διόνα είπε...

Γεια σου, Περαστικέ.

Ο καιρός θα δείξει :)

athens, athens είπε...

Σκέψου το κρυπτικό ρεφραίν
"..ένα λεπτό, περιπτερά,
βουλιάζει στα βαθιά νέρα
το τελευταίο μου το πλοίο,
ένα λεπτό, περιπτερά,
ένας αητός χωρίς φτερά
απόψε λέει αντίο..."
Έτσι, όμως, οι επόμενες γενιές θα μάθουν για το τηλεφώνημα απ' το κοινόχρηστο περίπτερο έναντι δεκάρικου και το χτύπημα "συντομεύετε, παρακαλώ" στο τζαμάκι απ' τον περιπτερά -
και για το
"Είμ' αητός χωρίς φτερά,
χωρίς αγάπη και χαρά"

Ένα λεπτό, περιπτερά
Καλλιτέχνης: Άγγελος Διονυσίου
μουσική: Τάκης Μουσαφίρης
στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή

Αητός χωρίς φτερά
μουσική: Μάνος Χατζιδάκης,
στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου

Διόνα είπε...

Ιστολόγιο Μαμάκα,

τώρα και ζωντανή μουσική!

Related Posts with Thumbnails