21.11.07

Διαδικτυακό

Πολλές φορές επισκέπτομαι τα ιστολόγια άλλων μαμάδων, η πλειοψηφία των οποίων βρίσκεται στις ΗΠΑ. Μέχρι στιγμής δεν έχω καταφέρει να βρω κάποιο ιστολόγιο στα ελληνικά με παρεμφερές θέμα. Οι mommy bloggers αποτελούν μεγάλη κοινότητα στο Διαδίκτυο και τα θέματα που μπορεί να βρει κανείς κυμαίνονται από τα άπειρα πλυντήρια που πρέπει να βάλει μια μαμά επιστρέφοντας από οικογενειακές διακοπές μέχρι την πολιτική που κρύβεται πίσω από τους παιδικούς εμβολιασμούς και τα εθνικά συστήματα υγείας.

Οι γυναίκες που γράφουν έχουν διαφορετικές ζωές, εργάζονται σε θέσεις καριέρας, μένουν στο σπίτι και ασχολούνται αποκλειστικά με τα παιδιά, εργάζονται από το σπίτι, εργάζεται και ο σύζυγός τους και πατέρας των παιδιών από το σπίτι, είναι διαζευγμένες ή ανύπαντρες μητέρες, μένουν σε μακρινές επαρχιακές κωμοπόλεις ή στο κέντρο της Νέας Υόρκης και όλες έχουν κοινό σημείο την ιδιότητα της μαμάς και την επικοινωνία μέσω του Διαδικτύου.

Παρακολουθώντας εδώ και μερικούς μήνες αυτήν την κοινότητα, έχω καταλήξει ότι αυτές οι μαμάδες ζουν σε μακρινό για μένα κόσμο και φυσικά δεν εννοώ τη γεωγραφική απόσταση που μας χωρίζει. Μπορεί η νοοτροπία πίσω από αυτές τις γυναίκες να μου είναι οικεία επειδή την έχω στο μυαλό μου και συμφωνώ με αρκετά σημεία της, αλλά βιωματικά είναι αδύνατον να ταυτιστώ. Έχω επισκεφτεί πολλές φορές ιστότοπους για μαμάδες που εργάζονται από το σπίτι όπως κι εγώ. Τα μεγέθη είναι πολύ διαφορετικά. Η εργασία από το σπίτι είναι κάτι ξένο στη δική μας κοινωνία παρόλο που τα ποσοστά αυξάνουν. Πόσο μάλλον όταν αυτό συνδυάζεται με τη μητρότητα. Δυστυχώς η εικόνα που έχει ο κόσμος γι΄ αυτό το πακέτο συνοψίζεται στο εξής: «τυχερή, κάθεσαι σπίτι, έχεις και το παιδί σου», που σημαίνει ότι δεν σε παίρνουν στα σοβαρά σαν επαγγελματία.

Οι mommy bloggers κινούνται σε έναν κόσμο, και γράφουν γι΄ αυτόν, θεωρώντας δεδομένα πράγματα που στη δική μας κοινωνία είναι ακόμα στη σφαίρα της θεωρίας και της πρωτοπορίας. Σημαντικότερη από όλα είναι κατά τη γνώμη μου η αίσθηση της αξιοπρέπειας. Δεν είναι η σαφώς καλύτερη υλική υποδομή που τις βοηθάει να κυκλοφορούν με τα παιδιά τους. Είναι η εδραιωμένη θέση τους στη ζωή με τους υπόλοιπους ανθρώπους, είναι η αποδοχή ότι παραμένουν επαγγελματίες ακόμα και με ένα λάπτοπ στον πάγκο της κουζίνας, είναι η αποδοχή ότι αφοσιώνονται αποκλειστικά σε έναν άλλο ρόλο αφήνοντας κατά μέρος την αμειβόμενη εργασία για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, είναι η αποδοχή της επιλογής. Η αξιοπρέπεια γεννάται βέβαια από το ίδιο το άτομο αλλά δεν σημαίνει ότι ο κοινωνικός περίγυρος δεν έχει ευθύνη για τα πρότυπα που δημιουργεί και προβάλλει. Μερικές φορές νομίζω ότι το μοναδικό μοντέλο που είναι πια αποδεκτό είναι της εργαζόμενης μητέρας, εκτός σπιτιού φυσικά, σε συνδυασμό με τη γιαγιά που μεγαλώνει τα παιδιά.

Η εργασία από το σπίτι ήταν πάντα ένα ζήτημα που είχα να αντιμετωπίσω πρακτικά και κοινωνικά, βρίσκοντας παρηγοριά κυρίως σε συναδέλφους που επέλεξαν να εργάζονται με τον ίδιο τρόπο. Τώρα που άρχισα να ψάχνω στο Διαδίκτυο για κοινότητες μαμάδων γενικά, ασχέτως της μορφής εργασίας τους, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι τα πράγματα είναι δύσκολα. Θεωρώ ότι παρακολουθώντας μια κοινότητα από ηλεκτρονικά μέσα έχεις την αίσθηση της συμμετοχής, ανταλλάσσεις απόψεις για απλά και πρακτικά θέματα, χαμογελάς ή προβληματίζεσαι και ενημερώνεσαι για τις απόψεις άλλων με κάποια κοινά σημεία με σένα. Διαβάζοντας τα κείμενα διαφόρων mommy bloggers ενημερώνομαι, διασκεδάζω και προβληματίζομαι αλλά δεν ταυτίζομαι.

2 σχόλια:

sousou είπε...

Δεν είμαι mommy, υπήρξα για λίγο blogger, αλλά δουλεύω από το σπίτι...
Ύστερα από 4 χρόνια που εργάζομαι με αυτόν τον τρόπο, ακόμη και σήμερα όταν ο πατέρας μου θέλει να με ρωτήσει στο τηλέφωνο πώς πάει η δουλειά, μου λέει: "Γράφεις; Διαβάζεις; Τι κάνεις;" χαχαχα

Διόνα είπε...

Γεια σου, sousou :(

Related Posts with Thumbnails