22.1.08

Καταναλωτικό

Πήγα τις προάλλες στα μαγαζιά. Ήθελα ένα απλό κοστούμι για το γραφείο, ένα σύνολο ευκολοφόρετο, που να συνδυάζεται με άλλα κομμάτια της προσωπικής συλλογής μου, που να μπορεί να «σταθεί» και τις ώρες εκτός εργασίας σε ένα οικογενειακό γεύμα ή σε κάποιο φιλικό κάλεσμα. Ένα σετ που θα με εκφράζει σαν εργαζόμενη, σαν μητέρα και σαν γυναίκα του σήμερα. Ήθελα να αγοράσω μια φόρμα γυμναστικής.

(Εννοείται φυσικά ότι ο όρος «φόρμα γυμναστικής» περιγράφει το είδος του ρούχου και ουδεμία σχέση έχει με την επιθυμία μου να ξεκινήσω συστηματική φυσική άσκηση.)


Φόρμα δεν βρήκα να αγοράσω και μάλλον απογοητεύτηκα από αυτές που είδα. Η βόλτα μου με έβγαλε, όπως πάντα, στο παιδικό τμήμα, στο οποίο ψώνισα διάφορα για τον Αχιλλέα με τη σιγουριά του γονιού που αγοράζει απολύτως απαραίτητα πράγματα για το παιδί του και παράλληλα εξοικονομεί διότι επενδύει σε περίοδο εκπτώσεων. Στο γραφείο πήγα φορώντας την παλιά μου φόρμα με τα ξεχειλωμένα γόνατα αλλά ευτυχώς κανείς δεν το πρόσεξε.

2 σχόλια:

sousou είπε...

Αχ, ομοιοπαθής!
Και εγώ πρέπει να πεταχτώ μέχρι την Καλογήρου και τον Καζάκο...
Πάω για το τρίτο ζευγάρι παντόφλες για τη σεζόν Φθινόπωρο/Χειμώνας 07-08.

Διόνα είπε...

Καλά ψώνια, sousou :))

Related Posts with Thumbnails