29.1.08

Καινούριο

Το Σάββατο ο νεαρότερος του σπιτιού αγόρασε καινούριο κρεβάτι και εγκατέλειψε για πάντα την παιδική κούνια του, στην οποία είχε σταματήσει να χωράει εδώ και αρκετό καιρό. Πήγαμε όλοι μαζί στο κατάστημα, ευτυχώς υπήρχε αυτό που ήδη είχαμε εντοπίσει στον κατάλογο, το χωρέσαμε με κόπο στο αυτοκίνητο και το φέραμε στο σπίτι όπου το συναρμολογήσαμε. Πατέρας και γιος βίδωσαν μαζί το καινούριο κρεβάτι και ξεβίδωσαν το παλιό.

Η προσαρμογή ήταν εύκολη. Ο Αχιλλέας βούλιαξε ανάμεσα σε πολλά μαξιλάρια και φουσκωτά ζωάκια, χώθηκε κάτω από το επίσης καινούριο πάπλωμα, βολεύτηκε και κοιμήθηκε. Εκείνη που πέρασε ένα βράδυ μάλλον άσκοπου προβληματισμού ήταν η μαμά του.

Κάθε αλλαγή στη ζωή ενός παιδιού είναι μεγάλη γιατί ισούται με μια μικρή ανατροπή όλων όσων γνωρίζει στον κόσμο. Ένα καινούριο κρεβάτι, ένα καινούριο σκεύος (πιρούνι στη θέση του παιδικού κουταλιού, ποτήρι στη θέση του μπουκαλιού του), μια καινούρια συνήθεια (χρήση της τουαλέτας). Είναι όλα όμως μέρος της ανάπτυξης, κάθε αλλαγή το βοηθάει να μεγαλώσει και ο ρόλος του γονιού είναι να κάνει αυτήν τη μετάβαση όσο το δυνατόν πιο ομαλή. Άλλωστε ο σκοπός του γονιού είναι να δημιουργήσει έναν ανεξάρτητο και αυτόνομο άνθρωπο.

Όλα αυτά είναι πάρα πολύ ωραία, μέχρι τη στιγμή που συνειδητοποιεί κανείς ότι η προσαρμογή δεν είναι μονόπλευρη. Και ο γονιός χρειάζεται πολλές φορές να προσαρμοστεί στις αλλαγές διότι τον αφορούν επίσης. Συγκεκριμένα, κάθε πρόοδος του παιδιού είναι μια μικρή απομάκρυνση από τον γονιό του, είναι ακόμα μια μικρή κατάκτηση, ακόμα κάτι για το οποίο δεν χρειάζεται πλέον τη μαμά και τον μπαμπά του.


Έτσι, το πρώτο βράδυ που ο Αχιλλέας κοιμήθηκε στο καινούριο κρεβάτι, δεν ανησύχησα μήπως έχει ανάστατο ύπνο ή μήπως πέσει διότι με απασχολούσαν άλλα πιο σοβαρά θέματα. Είχε μεγαλώσει, στο δωμάτιο έβλεπα ένα μονό κρεβάτι, που μπορεί να είχε πάνω του έναν ζωολογικό κήπο, αλλά δεν έπαυε να είναι ένα μεγάλο κρεβάτι παιδιού και όχι μωρού. Το παιδί μου μεγαλώνει γρήγορα, σύντομα θα πάει σχολείο, πανεπιστήμιο, στρατό, πριν καλά καλά το καταλάβω θα γίνει γιατρός, διευθυντής στην ΝΑΣΑ και νομπελίστας και εγώ δεν θα μπορώ να συνειδητοποιήσω την ταχύτητα του χρόνου.

4 σχόλια:

imatooka είπε...

Αγαπητή εξαδέρφη, λυπούμε πολύ που θα ανγκαστώ να σου καταστρέψω τα όνειρα αλλά για διευθυντής της ΝΑΣΑ προορίζεται ο Σωτήριος jr. Παρακαλώ πολύ να σταματήσει αυτός ο πόλεμος των media (sic) για την ανάδειξη του υϊού σου σε αυτή τη θέση.
Πολλά φιλιά ;-)

maria είπε...

τουλάχιστον του δίνεις τρεις εναλλακτικές προτάσεις.Όχι σαν την γιαγιά μου που έλεγε:"Το παιδί να μην το πιέζεται καθόλου. Να το αφήσετε να γίνει ό,τι θέλει.Ένας γιατρός ή ένας δικηγόρος".

Γεια χαρά
Μαρία

maria είπε...

ουπς, συγγνώμη για την ανορθογραφία: "πιέζετε" ήθελα να γράψω.

ο δαίμων του τυπογραφείου

Διόνα είπε...

Αγαπητέ ξάδερφε,
κάτι τέτοια χαλάνε τις αγαπημένες οικογένειες. Θα τα πούμε στο Χιούστον!
Καλησπέρα Μαρία,
μάλλον δεν έγινα σαφής. Δεν είναι εναλλακτικές, θα γίνει και τα τρία!

Related Posts with Thumbnails