1.2.08

Διακοσμητικό

Χθες προσπάθησα να οργανώσω τα παιχνίδια του γιου μου, να βάλω όσα δεν παίζει πια στο δωμάτιό του, όσα είναι για πιο μικρή ηλικία μέσα σε κούτες κάτω από το κρεβάτι και όσα τα έχει αποκτήσει πρόσφατα και ασχολείται πολύ μαζί τους σε δυο καλάθια στο σαλόνι που χρησιμοποιείται και σαν παιδότοπος.

Μετά από αρκετή ώρα και πολλές ταξινομήσεις στις οποίες με βοηθούσε και ο ίδιος, η κατάσταση είχε οργανωθεί αλλά η αρχική εικόνα δεν είχε αλλάξει ιδιαίτερα. Τα παιχνίδια και τα βιβλία του ήταν και πάλι παντού. Δεν μιλάω για ακαταστασία, μιλάω για αισθητή παρουσία. Στο σαλόνι μας υπάρχουν δύο μεγάλα καλάθια με αυτοκινητάκια, τρακτέρ πυροσβεστικά οχήματα, αεροπλάνα και ελικόπτερα, δύο ράφια στη βιβλιοθήκη με παζλ και κουτιά με ξύλινα σπιτάκια και ένα ράφι με παιδικά βιβλία, δύο κουτιά με τουβλάκια και ένα με πλαστικά ζώα και πάνω στο γραφείο μας τρεις μολυβοθήκες με μαρκαδόρους και ξύλινα. Το δωμάτιό του δε, δεν νομίζω ότι μπορεί να χωρέσει πια τίποτα άλλο. Και είναι μόνο δυόμισι χρονών.


Ένα παιδί με το που γεννιέται αρχίζει να καταλαμβάνει με ταχύτατο ρυθμό τον χώρο γύρω του. Ακόμα και σε ηλικία που δεν μπορεί να κινηθεί καν μόνο του, επεκτείνει την κυριαρχία του και κάνει αισθητή την παρουσία του σε κάθε γωνιά του σπιτιού. Τα διακοσμητικά αντικείμενα, αν υπήρχαν, απομακρύνονται για να μην αποτελούν κίνδυνο ή χάνονται μέσα στο πλήθος των αντικειμένων που χρησιμοποιεί ο νέος ένοικος. Στην αρχή γίνονται κάποιες προσπάθειες να διατηρηθεί η αρχική ατμόσφαιρα του σπιτιού αλλά σιγά σιγά αποδεικνύονται όλες μάταιες. Το σεμέν πάνω στο ποδηλατάκι δεν αντέχει για πολύ. Όχι επειδή δεν ταιριάζει το πάντρεμα των στυλ αλλά επειδή δεν βολεύει στην οδήγηση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts with Thumbnails