4.2.08

Ποικίλο

Ή πώς πέρασα το σαββατοκύριακο.

Αργά χτες το απόγευμα γυρίσαμε στο σπίτι μετά από μια μεγάλη βόλτα που είχε ξεκινήσει από το πρωί. Ο Αχιλλέας στρογγυλοκάθισε σε μια πολυθρόνα και άρχισε να ξεφυλλίζει ένα περιοδικό για γονείς και παιδιά. Του αρέσει πολύ επειδή έχει φωτογραφίες με μωρά, μαμάδες και μπαμπάδες και πολλές φορές εικόνες με παιχνίδια που έχει και ο ίδιος. Έκανε όμως το μέγα σφάλμα να το αποκαλέσει «βιβλίο με μωρά».

Φυσικά δεν άφησα την ευκαιρία ανεκμετάλλευτη και έσπευσα να του επισημάνω ότι δεν είναι βιβλίο αλλά περιοδικό. Επειδή δε επέμενε να το αποκαλεί βιβλίο, θεώρησα σκόπιμο να ξεκινήσω μια μίνι διάλεξη για να εξηγήσω στον κουρασμένο και δίχρονο γιο μου τη διαφορά του βιβλίου και του περιοδικού. Άρχισα λοιπόν ξεκαθαρίζοντας ότι το βιβλίο το αγοράζουμε στο βιβλιοπωλείο και έχει μέσα ιστορίες, όπως τα βιβλία που έχει στη βιβλιοθήκη του, ενώ το περιοδικό το αγοράζουμε στο περίπτερο και έχει μέσα ποικίλη ύλη.

Τη συνέχεια δεν την είχα προβλέψει. Ο Αχιλλέας έκανε μια μεγάλη παύση και με κοίταξε. Ύστερα άρχισε πάλι να ξεφυλλίζει το περιοδικό εμφανώς αναστατωμένος. Όχι, αυτό βιβλίο με μωρά, έχει μωρά, πού είναι ποικιλήλη; (Μία λέξη).

Είχα καταφέρει:

α) να αναστατώσω ένα μικρό παιδάκι το οποίο κουρασμένο από μια ολόκληρη ημέρα ήθελε απλά να χαζέψει φωτογραφίες με άλλα μικρά παιδάκια και τα παιχνίδια τους,

β) να του ζαλίσω το μυαλό με λέξεις και εκφράσεις που τη δεδομένη στιγμή δεν του πρόσφεραν τίποτα απολύτως,

γ) να χάσω το μέτρο και να υπερβάλω, διότι μπορεί να υποστηρίζω απόλυτα την άποψη ότι στα παιδιά πρέπει να μιλάμε κανονικά και όχι «παιδικά» αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος να τους μαθαίνουμε την ποικίλη ύλη από τα δύο κιόλας έτη,


δ) να φερθώ αντιπαιδαγωγικά διότι με το ζόρι κατάφερνα να κρατήσω τα γέλια μου την επόμενη περίπου μισή ώρα που ο Αχιλλέας εξακολουθούσε κατά διαστήματα να θυμάται αυτό που του είχε πει η μαμά του και γυρνούσε τα φύλλα του βιβλίου-περιοδικού αναζητώντας την ποικιλήλη.

8 σχόλια:

περαστικός είπε...

Τι απαιτητική μητέρα που είστε :P

Διόνα είπε...

Δράμα :))

annie είπε...

έχεις ξεφύγει τελείως. Το ανησυχιτικό είναι οτι μου θυμίζεις τη μαμά μου η οποία μου έκανε συχνα - συνήθως αθελά της- διαλέξεις για τον υλικό δομισμό, τον μοντερνισμό, τη σχολή της πράγας και άλλα θέματα τα οποία ενδιφέρουν κάποιον έφηβο.
Σεβασμός στις τρυφερές ηλικίες, στα λάθη, στην χαζομάρα, στις χαοτικές πράξεις αγάπης!

Διόνα είπε...

Μα δεν το ήθελα, μου ξέφυγε, απλά όταν το συνειδητοποίησα ήταν αργά!
Σεβασμός στη χαζομάρα, πράγματι :)

Αλήθεια, εσύ τις συζητήσεις για τον μοντερνισμό τις έκανες στην ηλικία του Α;

maria είπε...

Αν και ο Bernstein με την θεωρία του για τον περιορισμένο και διευρυμένο γλωσσικό κώδικα θα επικροτούσε χωρίς δεύτερη κουβέντα την συμπεριφορά σου,νομίζω ότι το παράκανες.
Βέβαια υπάρχουν και χειρότερα:έγκυος, ακινητοποιημένη στο κρεβάτι διάβαζα τις Δοκιμές του Σεφέρη φωναχτά, για να ακούει το έμβρυο, μην πλήττει.Πάρε και κατάλαβε

Διόνα είπε...

Γεια σου, Μαρία.

Με βοήθησε πολύ η αναφορά σου στον Bernstein, είμαι σίγουρη ότι θα τον αναφέρω κι εγώ με τη σειρά μου στον Αχιλλέα έτσι όπως πάμε...

euapap είπε...

Πιστεύω ότι ό,τι μαθαίνουμε στα παιδιά μας τα βοηθούν, Μπορεί να μην είναι κάτι που θα φανεί βραχυπρόθεσμα, αλλά σίγουρα τους κάνουμε το μυαλό να γυρίζει και κάπως αλλιώς. Είναι πολύ καλό να τα εκθέτουμε στη γνώση, με κάθε τρόπο

Διόνα είπε...

Γεια σου, euapap, ευχαριστώ για το σχόλιο.
Καλώς ήρθες στο mammaka :)

Related Posts with Thumbnails