31.3.08

Ξεχασμένο

Συνάντησα τυχαία τον όρο momnesia στο διαδίκτυο. Μου φάνηκε αστείος αλλά και πολύ εύστοχος. Αναφέρεται στη μητρική αμνησία, όπως βρήκα αργότερα σε έναν ιστότοπο στα ελληνικά. Πάντα υπέθετα ότι μια τέτοια συμπεριφορά οφείλεται στην αφηρημάδα της μητέρας επειδή απλά έχει πολύ περισσότερα πράγματα στο μυαλό της σε σχέση με πριν. Επίσης κρυφά μέσα μου ήμουν πεπεισμένη ότι επρόκειτο για καθαρά προσωπικό σύνδρομο. Κάτι που είχα αναπτύξει επειδή δεν μπορούσα να αντεπεξέλθω. Δεν φανταζόμουν ότι θα μπορούσε να είναι γενικότερο και στενοχωριόμουν διότι ενώ το μωρό μεγάλωνε, εγώ απλά ξεμωραινόμουν. Έκλεινα το τηλέφωνο και δεν θυμόμουν τι είχα συνεννοηθεί. Πήγαινα στην κουζίνα και δεν ήξερα τον λόγο που τα πόδια μου με είχαν οδηγήσει μέχρι εκεί. Δεν μπορούσα καν να θυμηθώ αν είχα πάει για μια δική μου ανάγκη, επειδή για παράδειγμα διψούσα! Γέμιζα το σπίτι χαρτάκια με υπενθυμίσεις: «Τράπεζα», «Φούρνος». Σε περιπτώσεις όπως η δεύτερη τα πράγματα ήταν σχετικά εύκολα, αλλά σε πιο σύνθετες περιπτώσεις όπως η πρώτη, δεν αρκούσε πάντα μια λέξη. Πολλές φορές κοιτούσα απορημένη την ηλεκτρονική σελίδα της τράπεζας χωρίς να θυμάμαι τι έπρεπε να κάνω, να ελέγξω αν έγινε η πληρωμή μου, να πληρώσω κάποιον λογαριασμό ή να καταθέσω τον ΦΠΑ;

Διαβάζοντας κατάλαβα ότι σε γενικές γραμμές ο εγκέφαλος έχει πλέον να ασχοληθεί με πολύ σημαντικά ζητήματα που απαιτούν την απόλυτη προσοχή του: τη φροντίδα και καλή υγεία ενός εξαρτημένου πλάσματος. Συνεπώς, για να εξοικονομήσει ενέργεια, απλά κλείνει κάποιους άλλους διακόπτες και ευτυχώς δεν φθίνει. Μια μητέρα θέλει να εκτελέσει μια ενέργεια που άλλοτε θα εκτελούσε εύκολα και χωρίς καμία καθυστέρηση και έρχεται αντιμέτωπη με το γεγονός ότι το σύστημά της δεν διαθέτει αρκετή ελεύθερη μνήμη. Πρέπει λοιπόν να απελευθερώσει λίγη από τη μνήμη της και να ξαναπροσπαθήσει.

Διάβασα για τη momnesia εδώ και για τη μητρική αμνησία εδώ.

5 σχόλια:

περαστικός είπε...

Δεν θα μπορούσα να το φανταστώ, η περιγραφή του "συνδρόμου" πάντως πολύ αστεία :D

euapap είπε...

Ενδιαφέρον και "βολικό" :)

popelix είπε...

Αχάααααα ... τώρα εξηγούνται όλα! Αντε τώρα να τα βγάλεις πέρα σε μια δουλειά που πρέπει να μαθαίνεις συνέχεια νέα πράγματα. Η πιο δύσκολη περίοδος ήταν όταν ήμουν έγγυος στο δεύτερο! Όλα ήταν θολά. Όταν επέστρεψα από την άδειά πάντως, είδα τεράστια διαφορά :-)

maria είπε...

Ουφ, μου έφυγε ένα βάρος. Νόμιζα πως μόνο εγώ έπασχα.

Διόνα είπε...

Το σύνδρομο φαίνεται ότι υπάρχει και είναι πράγματι πολύ βολικό. Είναι όμως και παρήγορο αν σκεφτεί κανείς ότι η αφηρημάδα δεν οφείλεται σιγά σιγά στο γήρας της μαμάς και του μυαλού της ούτε σε άλλα τέτοια δεινά :D

Related Posts with Thumbnails