18.4.08

Παραπονεμένο

Από τα φοιτητικά χρόνια ακόμα προσπαθούσα να εξηγήσω το αντικείμενο των σπουδών μου και το έργο του επαγγελματία μεταφραστή. Προσπαθούσα να γίνω σαφής και η αλήθεια είναι ότι κάποιες φορές έτεινα να υπερβάλλω προσπαθώντας να γίνω κατανοητή. Το χειρότερο ήταν όταν αποκάλυπτα στους συνομιλητές μου ότι στις εξετάσεις επιτρέπεται η χρήση λεξικών. Εκεί δεν μπορούσα να τους πείσω με τίποτα ότι σπούδαζα κάτι εξίσου δύσκολο ή σημαντικό με οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο. Θεωρούσαν ότι είναι σαν να δίνεις εξετάσεις και να έχεις δίπλα σου έτοιμες τις απαντήσεις. Ήταν αδιανόητο, αν και κανείς δεν θεωρεί αδιανόητο να στερήσει από τον γιατρό το νυστέρι του ή από τον ελαιοχρωματιστή το πινέλο του την ώρα της εργασίας του.

Όταν άρχισα να εργάζομαι σε μεταφραστικές εταιρείες οι απορίες δεν ήταν πολλές. Μετά όμως που αποφάσισα να εργαστώ αποκλειστικά στο ελεύθερο επάγγελμα με έδρα το σπίτι μου, είχα πάλι να δώσω εξηγήσεις. Η εργασία στο σπίτι δεν έχει το κύρος και την υπόσταση που έχει η εργασία σε οποιονδήποτε άλλο χώρο. Αν είχα ένα δωμάτιο στο απέναντι διαμέρισμα από το δικό μου το οποίο θα βάφτιζα «γραφείο», θα είχα αμέσως ένα πιο αναγνωρίσιμο περιβάλλον εργασίας. Τώρα όμως που το γραφείο μου ήταν μόνο έπιπλο και όχι χώρος και μάλιστα αυτόνομος, η εργασία μου ήταν και πάλι κάτω από το μικροσκόπιο ως σπάνιο είδος.

Φυσικά τον τελευταίο ενάμιση χρόνο που εργάζομαι ξανά και κάτω από την ίδια στέγη παίζει και ένα μικρό παιδάκι, αισθάνομαι ότι έχω χάσει ανεπιστρεπτί και το τελευταίο ίχνος επαγγελματικού κύρους. Πολλές φορές ακούω πόσο τυχερή είμαι που έχω την αυτονομία μου, που μπορώ να εργάζομαι φορώντας τις πυτζάμες μου και να ρυθμίζω το ωράριό μου. Η μεγάλη μου τύχη όσον αφορά αυτόν τον τρόπο εργασίας είναι που μπορώ να βλέπω συνέχεια τον γιο μου χωρίς να είμαι δέσμια παράλογων εταιρικών ωραρίων. Διαφορετικά, όσον αφορά το σπίτι και τις πυτζάμες, αυτό που ακούω από όλες τις άλλες μαμάδες, είναι πόσο καλό κάνει η ανανέωση που έχουν καθημερινά αλλάζοντας παραστάσεις.

Η εργασία στο σπίτι είναι σημαντική και δύσκολη απόφαση και προς το παρόν στη χώρα μας αποτελεί επιλογή μικρού ποσοστού των εργαζόμενων. Όσοι παίρνουν αυτήν την απόφαση δεν στερούνται κάτι από τον επαγγελματισμό που απολαμβάνουν οι υπόλοιποι. Παραμένουν επαγγελματίες που προσφέρουν τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες τους, χαίρουν της εμπιστοσύνης των πελατών τους, αμείβονται και κερδίζουν τα προς το ζην.

Σε άλλες χώρες η εργασία στο σπίτι είναι πολύ διαδεδομένη και δεν χρειάζεται εξηγήσεις. Εδώ δεν συμβαίνει το ίδιο με αποτέλεσμα οι άμεσα εμπλεκόμενοι να αισθάνονται πολλές φορές θιγμένοι και πληγωμένοι και να καταλήγουν να αναρτούν παραπονιάρικα κείμενα στα ιστολόγιά τους…

Ενδεικτικά παραθέτω έναν σύνδεσμο για μητέρες που εργάζονται στο σπίτι και την εισαγωγή στα ελληνικά της πρώτης σελίδας. Ο σύνδεσμος είναι εδώ
.

Παίρνετε τα παιδιά σας κάθε μέρα μαζί σας στη δουλειά;
Κάτω από το γραφείο σας υπάρχει μια στοίβα τουβλάκια;
Η συσκευή που χρησιμοποιείτε περισσότερο στο σπίτι είναι το τσαγερό*;
Μα τότε είστε μια μαμά που εργάζεται στο σπίτι!
[…]

*(Σ.τ.Μ., σημείωση της μπλόγκερ. Απόδοση-προσαρμογή του coffeepot για να ταιριάζει με τις συνήθειες του ιστολογίου).

4 σχόλια:

περαστικός είπε...

Πού να μας καταλάβουν εμάς τους αυτοαπασχολούμενους...

popelix είπε...

Λοιπόν ... χμμμ ... θέλω να πω τόσα πολλά για αυτό το θέμα που ... μάλλον θα φτιάξω νέα ανάρτηση για αυτό. Να ξέρεις πάντως πως το WAHM είναι ο επόμενος στόχος μου ;-)

Διόνα είπε...

Ναι, Περαστικέ, τουλάχιστον τα λέμε μεταξύ μας και παίρνουμε κουράγιο.

Popelix, εργάζεσαι κι εσύ από το σπίτι; Όσο για τον επόμενο στόχο σου, εύχομαι να υλοποιηθεί σύντομα και από εμάς ό,τι βοήθεια θέλεις :)

popelix είπε...

Δυστυχώς δεν εργάζομαι από το σπίτι ... αν και ευελπιστώ να γίνω σύντομα Work At Home Mom ;-) Υπολογιστής υπάρχει, ADSL, οπότε τα πάντα μπορούν να γίνουν από απόσταση.

Related Posts with Thumbnails