3.6.08

Αγορίστικο

Ο γιος μας γίνεται αγόρι. Δηλαδή πάντα ήταν, αυτό είναι το φύλο του, απλά τελευταία έχει μπει στην ηλικία στη διάρκεια της οποίας εκδηλώνονται τα χαρακτηριστικά του αγοριού μέσω του παιχνιδιού. Από μωρό αγόρι έχει μεταμορφωθεί σε νήπιο αγόρι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η απίστευτη ενέργεια που έχει μέσα του, την οποία προτιμά να διοχετεύει σε κινητικές και αθλητικές δραστηριότητες. Και ενώ εξακολουθεί να του αρέσει όταν διαβάζουμε και όταν ζωγραφίζουμε, έρχεται κάποια στιγμή που θέλει ένα καθαρά ενεργητικό παιχνίδι.

Αφουγκράζεται λοιπόν τις μεταβαλλόμενες ανάγκες και επιθυμίες η δόλια μάνα και δεν έχει άλλη επιλογή από το να ακολουθήσει το παιδί της στην εκτόνωση της ενέργειάς του με δημιουργικούς και ασφαλείς τρόπους. Πρώτη του επιλογή νομίζω ότι είναι το τρέξιμο και ειδικά όταν βρίσκεται έξω σε ανοιχτό χώρο δεν σταματάει να τρέχει.

Δεύτερη στη σειρά προτεραιότητας είναι η μπάλα. Πάντα είχα αυτήν την απορία. Γιατί το αντίθετο φύλο έλκεται τόσο πολύ από αυτό το σφαιρικό αντικείμενο; Ο Αχιλλέας έχει άπειρες μπάλες, νομίζω περισσότερες από αυτές που αναλογούν στα τετραγωνικά του δωματίου και του σπιτιού του. Παίζει με τέτοια έξαψη και η χαρά του είναι έκδηλη στα μάτια του που λάμπουν και στις φλέβες στο λαιμό που τεντώνουν.

Μεγάλωσα με μικρότερο αδερφό και είχα συμμετοχή σε παιχνίδια που μπορούν να χαρακτηριστούν αγορίστικα. Ειδικά στον κήπο του εξοχικού μας είχα λάμψει και εγώ ως αστέρι των γηπέδων τρώγοντας ουκ ολίγες τούμπες στο γκαζόν. Τώρα όμως με το πέρασμα των ετών, το γήρας, τη δουλειά και τη στοίβα τα ασιδέρωτα, η διάθεση και η αντοχή της θρυλικής μπαλαδόρου έχουν μειωθεί. Προσπαθώ να επινοήσω νέους κανόνες, όπως να κάθομαι στο πάτωμα και να υποδύομαι με όση πειστικότητα διαθέτω τον τερματοφύλακα. Ο συμπαίκτης δεν συγκινείται πάντα από τέτοια καμώματα και με παροτρύνει με ζέση: «Έλα, μαμά, σήκω, όχι κάτω, όρθια καθίσεις τέρμα βάζω γκολ πάμε κλοτσήσω μπάλα εσύ πιάσεις όχι κάτω έτσι κάνουμε σου λέω πάμε έλα!». (Οδηγίες προς τους αναγνώστες, η παραπάνω παρότρυνση διαβάζεται με μια ανάσα).

Τελευταία έχω βρει ένα άλλο κόλπο, λιγότερο κουραστικό για τις περιπτώσεις που είμαι συμπαίκτρια. Το μπάσκετ. Στήνουμε το καλάθι σε μια γωνία και πετάμε τις μπάλες μέσα. Επιτρέπεται να κάθομαι στο πάτωμα και να προσπαθώ από εκεί να πετύχω τον στόχο. Ο δε γιος είναι τόσο αφοσιωμένος στο παιχνίδι ώστε δεν απαιτεί πάντα τη δική μου συμμετοχή. Περιορίζομαι λοιπόν στις επευφημίες.

4 σχόλια:

popelix είπε...

Ειδικά αυτή η αναφορά στη στοίβα με τα ασιδέρωτα ... πολύ με άγγιξε!

Διόνα είπε...

Καλημέρα, Popelix. Σε μας η εν λόγω στοίβα είναι μόνιμο στοιχείο της διακόσμησης του σπιτιού :)

ou ming είπε...

Έλα διόνα άσε τασιδέρωτα δεν πειράζει έτσι κάνω εγώ και να σου πω δεν πειράζει έλα.

Διόνα είπε...

Έλα ou ming έχεις δίκιο δεν υπάρχει λόγος να μας ενοχλεί μια κομψότατη στοίβα ρούχων συμφωνώ απόλυτα μαζί σου έλα.

Related Posts with Thumbnails