20.6.08

Ρωσικό

Το παρακάτω απόσπασμα είναι από τις «Τρεις Αδερφές» του Αντόν Τσέχωφ, ένα έργο για την ευτυχία που χάνεται μέσα από τα χέρια των ηρώων του. Τα λόγια ανήκουν στον Βερσίνιν. Είναι μια όμορφη και αισιόδοξη σκέψη για το μέλλον και τις επόμενες γενιές.

Η μετάφραση που διάβασα είναι του Αλέξανδρου Ίσαρη και του Γιώργου Δεπάστα από τις εκδόσεις ύψιλον / βιβλία, 2005.

Οι «Τρεις Αδερφές» στη βικιπαίδεια είναι
εδώ.

[…] Σε διακόσια, τριακόσια χρόνια η ζωή πάνω στη γη, θα είναι απερίγραπτα όμορφη και λαμπερή. Ο άνθρωπος χρειάζεται μια τέτοια ζωή, και αν προς το παρόν δεν υπάρχει, τότε πρέπει να την προαισθάνεται, να την περιμένει, να την ονειρεύεται και να προετοιμάζεται γι΄ αυτήν. Πρέπει λοιπόν να βλέπει και να γνωρίζει περισσότερα από κείνα που ήξεραν ο πατέρας και ο παππούς του.

2 σχόλια:

annie είπε...

Στη Μόσχα αδελφές μου, στη Μόσχα!

Διόνα είπε...

Στη Μόσχα, ξαδέρφη!

Related Posts with Thumbnails