26.6.08

Φανταστικό

Εδώ και αρκετούς μήνες, ο Αχιλλέας έχει μπει όλο και πιο βαθιά στον κόσμο της φαντασίας. Αναγνωρίζει αμέσως τη σύμβαση ενός παιχνιδιού και αναλαμβάνει να παίξει έναν ρόλο ή να χρησιμοποιήσει ένα αντικείμενο με άλλη χρήση ειδικά για την περίσταση, ο μαρκαδόρος γίνεται καλάμι για ψάρεμα όταν παίζει ότι είναι στη θάλασσα ή τα τουβλάκια του φανταστικό φαγητό όταν μεταμορφώνεται σε μάγειρα. Όταν δε παίζει μόνος του χωρίς άλλον για παρέα, παίζει περισσότερους ρόλους μιμούμενος διαφορετικές φωνές.

Δεν καταλαβαίνω πάντα τι ιστορία αναπλάθει και δεν θέλω να δείχνω ότι δίνω μεγάλη προσοχή, ούτε να στήνομαι για να ακούσω, πάντως όταν πιάνω τέτοιους διαλόγους είναι σκέτη απόλαυση! Σαν να παρακολουθείς μια μικρή παράσταση αυτοσχεδιασμού. Η ιστορία είναι συνήθως δικό του δημιούργημα αλλά πολλές φορές έχει στοιχεία ή ονόματα ηρώων από τα βιβλία που διαβάζουμε, από τις περιπέτειές του στην παιδική χαρά ή από τα κινούμενα σχέδια που βλέπει. Όπως τις προάλλες που έπαιζε τον Τεν Τεν και έψαχνε ολόκληρο το σπίτι για να ανακαλύψει τον καθηγητή Κάλκιουλουθ. (Για τη γνωριμία με τον καθηγητή, εδώ.)


Πιο πρόσφατο παράδειγμα δανείου από λόγια ηρώων κινουμένων σχεδίων είναι η ατάκα-πλήγμα που δεχτήκαμε χτες με τον μπαμπά του. Κουρασμένοι και οι δύο και μισοξαπλωμένοι στον καναπέ, ακούμε το κουδούνι που σήμανε την άφιξη της θείας του Αχιλλέα. Κατενθουσιασμένος ο υιός, τρέχει για να την περιμένει στην πόρτα δηλώνοντας ανακουφισμένος: «Επιτέλους, κάποιος που δεν είναι βαρετός»*.

* Δεν προφέρει πάντα το σίγμα σαν θήτα, αλλά στην περίπτωση του Κάλκιουλουθ ήταν ξεκάθαρο και τρομερά αστείο!

2 σχόλια:

popelix είπε...

Φοβερή ατάκα-πλήγμα ... Τελικά πολλές φορές ταυτίζομαι με αυτό το blog ...

Διόνα είπε...

Γεια σου, popelix! Κι εμείς προσπαθούμε ακόμα να συνέλθουμε :)

Related Posts with Thumbnails