7.7.08

Ουτοπικό

Διαβάζω ένα έργο που μου αρέσει πάρα πολύ, από έναν θεατρικό συγγραφέα ο οποίος επίσης μου αρέσει πάρα πολύ και, για άλλη μια φορά, το σημείο που μου μένει χαραγμένο στο μυαλό είναι αυτό που αναφέρεται στα παιδιά. Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μια τραγική σκηνή, τον θάνατο ενός μικρού κωφού αγοριού σε ναυτικό ατύχημα, ο λόγος όμως δεν είναι αυτός. Γενικά παρατηρώ ότι τα σημεία των βιβλίων που αναφέρονται σε παιδιά μου κάνουν μεγαλύτερη εντύπωση από παλιά και τα θυμάμαι καθαρά μέσα στην ιστορία, ακόμα και αφού περάσει αρκετός καιρός.

[…] Because children grow up, we think a child’s purpose is to grow up. But a child’s purpose is to be a child. Nature doesn’t disdain what lives only for a day. It pours the whole of itself into each moment.
[…] The death of a child has no more meaning than the death of armies, of nations. Was the child happy while he lived? That is a proper question, the only question. If we can’t arrange our own happiness, it’s a conceit beyond vulgarity to arrange the happiness of those who come after us.

Τα λόγια είναι του ρώσου διανοούμενου Alexander Herzen από το θεατρικό έργο Shipwreck του Tom Stoppard, από την τριλογία του The Coast of Utopia, Voyage, Shipwreck, Salvage, Faber and Faber 2008. Ενημερωτικά, τα τρία θεατρικά είναι αυτόνομα και κυκλοφορούν και σε ξεχωριστές εκδόσεις, απλά αποτελούν το ένα χρονική συνέχεια του άλλου και οι περισσότεροι ήρωες είναι ίδιοι.

Είναι πραγματικά ένα μεγάλο ζήτημα πώς μπορεί ένας γονιός να διασφαλίσει την ευτυχία του παιδιού του. Και ακόμα μεγαλύτερο ζήτημα είναι πώς την ορίζει στο μυαλό του προκειμένου να την επιδιώξει. Ίσως είναι και αυτή μία από τις ουτοπίες που συναντούν οι ήρωες των έργων μέσα στα χρόνια.

Ο Tom Stoppard είναι ένα εξαιρετικός θεατρικός συγγραφέας, δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι δικό του που να έχω διαβάσει και να μην με έχει ενθουσιάσει. Ακόμα και όταν το θέμα ενός έργου μοιάζει να μην είναι κάτι που μπορεί να με ενδιαφέρει ή κάτι που δεν έχω τις απαιτούμενες γνώσεις για να το παρακολουθήσω (όπως στην προκειμένη περίπτωση με την εποχή πριν από τη ρωσική επανάσταση), ο τρόπος που παρουσιάζεται με κάνει να γίνομαι ένα με την πλοκή. Ταπεινή μου γνώμη είναι ότι ο συγγραφέας είναι ευφυέστατος, πνευματώδης, ευρηματικός και άριστος γνώστης αυτών για τα οποία γράφει. Η χρήση του λόγου είναι, επίσης, μοναδική.

Τοποθεσίες:
Alexander Herzen
Tom Stoppard
The Coast of Utopia

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts with Thumbnails