28.8.08

Εξωτικό

Μία από τις ωραιότερες βόλτες που κάναμε οικογενειακώς στις διακοπές ήταν σε ένα βενετικό κάστρο. Βρίσκεται σε ένα πολύ ωραίο σημείο, σε ένα ύψωμα που περιβάλλεται στο μεγαλύτερο μέρος σχεδόν από θάλασσα και στο υπόλοιπο κομμάτι του ενώνεται με τον κάμπο. Είναι ένας περίπατος που έχουμε κάνει πολλές φορές αλλά πάντα εξίσου όμορφος. Ανεβήκαμε αργά το απόγευμα την ώρα που έδυε ο ήλιος και τα χρώματα στον ουρανό και τη θάλασσα ήταν πραγματικά μαγικά.

Ο φάρος στον δρόμο για το κάστρο.

Όσο όμως και αν απολαύσαμε τη βόλτα, όσο και αν μας αρέσει και την επαναλαμβάνουμε με χαρά αρκετά συχνά, οι περιγραφές μας δεν φτάνουν σε ευχαρίστηση και ενθουσιασμό τις περιγραφές ενός ανθρώπου που δεν είναι από την Ελλάδα και ο οποίος δεν χορταίνει να μιλάει για όσα βλέπει. Η Ιρλανδέζα φίλη μας που ζει στο Λονδίνο αλλά εργάζεται ως σκίπερ στην Ελλάδα, πέρασε ένα ολόκληρο βράδυ να μας εξηγεί με πλούσιες εκφράσεις την αγάπη της για τη χώρα μας και την ομορφιά της. Μας έλεγε για αγαπημένες εικόνες της που συναντούσε όπου και αν πήγαινε, ένα ξωκλήσι δίπλα σε μια παραλία με ανοιχτή πόρτα και αναμμένο καντήλι, τις γλάστρες στις ασβεστωμένες αυλές, τα χρώματα της θάλασσας. Εικόνες αδιαμφισβήτητα όμορφες και για εμάς φυσικά αλλά και πολύ οικείες. Για εκείνη είναι όχι μόνο όμορφες αλλά και εξωτικές.


Το κάστρο.

Ένα από τα βιβλία που διάβασα στις διακοπές είναι «Η τέχνη του ταξιδιού» του Αλαίν ντε Μποττόν, μετάφραση Γιάννη Ανδρέου, εκδόσεις Πατάκη 2005. Εδώ ελληνικά και αγγλικά. Μεταξύ άλλων αναφέρει αυτό ακριβώς. Ότι τις περισσότερες φορές στα ταξίδια μας αυτό που μας μαγεύει είναι το μη οικείο, αυτό που το έχουμε φανταστεί μόνο στο μυαλό μας από περιγραφές και φωτογραφίες και που είναι τόσο ξένο σε σύγκριση με όσα έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε γύρω μας. Ένα βροχερό μεσημέρι σε ένα λονδρέζικο καφέ, μια αχνιστή κούπα τσάι σε ένα τραπέζι δίπλα σε ένα παράθυρο που βλέπει σε δρόμο με διπλά κόκκινα λεωφορεία, όλα αυτά σχηματίζουν μια όμορφη εικόνα την οποία η φίλη μας μάλλον δεν θα προσέχει πια καν αλλά που για πολλούς ίσως σημαίνει τον ιδανικό ταξιδιωτικό προορισμό.

Ο περίπατος στο κάστρο είναι πάντα όμορφος και τον επαναλαμβάνουμε τακτικά σε όλες τις εποχές του χρόνου που επισκεπτόμαστε το χωριό. Οι διακοπές μας ήταν πολύ ωραίες παρόλο που κατέληξαν σε ένα μικρό οικογενειακό κρύωμα. Το βιβλίο του Αλαίν ντε Μποττόν μου άρεσε και το συνιστώ. Τέλος αναφέρω κάτι από τις σελίδες του, αν καταφέρουμε να έχουμε την νοοτροπία του ταξιδιώτη όχι μόνο έξω από τον τόπο μας αλλά και στην ίδια τη γειτονιά μας, εκεί όπου δεν υπάρχει τίποτα πια που μας εκπλήσσει, η καθημερινή οπτική και η διάθεσή μας θα αλλάξει αφάνταστα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts with Thumbnails