29.10.08

Χρονικό

Ο ορισμός του χρόνου και η κατανόησή του αποτελούν αντικείμενο μελέτης πολλών επιστημονικών θεωριών. Το ιστολόγιο κάνει μια επαναστατική απόπειρα προσέγγισης του χρόνου από την πλευρά της μαμάκας και ταράζει τα νερά της επιστημονικής κοινότητας.

Κοιτούσα χτες φωτογραφίες από τα περασμένα Χριστούγεννα και κατέληξα στο ίδιο συμπέρασμα που καταλήγω πάντα κοιτώντας φωτογραφίες με τον γιόκα: πόσο μικρός φαίνεται αυτός και πόσο ίδιοι και απαράλλαχτοι φαινόμαστε εμείς οι γονείς του. Σε πρώτη ανάγνωση, το συμπέρασμα είναι θετικό, το παιδί μεγαλώνει και εμάς δεν μας αγγίζει ο χρόνος στο ελάχιστο. Με μια δεύτερη ματιά, τα πράγματα μάλλον δεν είναι έτσι.

Ένα παιδί κάνει τρομερά μεγάλα βήματα στην ανάπτυξή του μέσα σε μικρά χρονικά διαστήματα και οι αλλαγές είναι εντυπωσιακές. Οι ενήλικες ζουν στον ίδιο χρόνο μαζί του αλλά οι αλλαγές πάνω τους δεν είναι εξίσου εντυπωσιακές. Ο γιόκας τον τελευταίο χρόνο έχει βγάλει τις πάνες και χρησιμοποιεί την τουαλέτα, έχει αυξήσει απίστευτα το λεξιλόγιό του, έχει αλλάξει κρεβάτι, βάρος και ύψος. Στο ίδιο διάστημα, εγώ άλλαξα μια φορά κούρεμα και γράφτηκα στο γυμναστήριο, οι αλλαγές από το οποίο θα αργήσουν πολύ να φανούν.

Ο χρόνος είναι σπουδαίος παράγοντας στις σχέσεις των ανθρώπων. Οι μικροί ζουν για το μέλλον, για να ψηλώσουν και να φτάνουν την κρεμάστρα με το μπουφάν τους, για να μπορούν να μένουν αργά ξύπνιοι και να βλέπουν τις ειδήσεις, για να πάνε σχολείο σαν μεγάλα παιδιά. Οι μεγαλύτεροι ζουν στο παρόν επειδή τώρα πρέπει να αποφασίσουν, τώρα πρέπει να ταΐσουν και να κοιμίσουν και τώρα πρέπει να δώσουν το σιρόπι για το βήχα. Δεν είναι εύκολο να πείσεις ένα παιδί να φορέσει τώρα τη ζακέτα του επειδή για εκείνο δεν έχει καμιά σημασία. Εσύ όμως που επιμένεις να τη φορέσει, γνωρίζεις πολύ καλά ότι σε πέντε λεπτά θα έχει ήδη κρυώσει. Το παρόν για σένα γίνεται πολύ σημαντικό ενώ για το μικρό πολύ εκνευριστικό.

Ο χρόνος μετράει πολύ διαφορετικά μετά από την απόκτηση ενός παιδιού και ξαφνικά γίνεται πολύ πιο γρήγορος. Η ταχύτητα με την οποία περνάει ο χρόνος και αποτυπώνεται πάνω σε ένα παιδί είναι ασύλληπτο μέγεθος. Λέμε ότι θέλουμε να αποκτήσουμε ένα παιδί και στο μυαλό μας σχηματίζεται μια σχεδόν στατική εικόνα ενός μωρού ή ενός νηπίου. Πολύ δύσκολα φανταζόμαστε ότι αποκτώντας παιδί θα αποκτήσουμε πολύ σύντομα και έναν έφηβο και έναν ενήλικο, στον οποίο δεν θα μπορούμε πλέον να φερόμαστε σαν παιδί.

2 σχόλια:

sousou είπε...

Aκόμη και όταν γίνει έφηβος και μετά ενήλικος και δεν θα μπορείς πλέον να του φέρεσαι σαν παιδί, θα είναι πάντα... ο γιόκας :-)

(του τη φέραμε του χρόνου, yeah!)

Διόνα είπε...

Sousou, το μεγαλύτερο κλισέ, ότι τα παιδιά μεγαλώνουν γρήγορα, είναι και το πιο αληθινό. Για μένα θα είναι πάντα ο γιόκας αλλά θα πρέπει μάλλον να το κρύβω :-)

Related Posts with Thumbnails