14.11.08

Πολύγλωσσο

Ένα καλοκαιρινό βράδυ σε μια πέτρινη αυλή, παρακολουθώ ένα επιτραπέζιο παιχνίδι. Κανόνες σχεδόν δεν υπάρχουν. Οι δύο παίκτες τραβάνε μια κάρτα, βλέπουν την εικόνα πάνω της και λένε φωναχτά αυτό που βλέπουν, ένα ζώο ή ένα αντικείμενο.

Η απουσία κανόνων στο παιχνίδι οφείλεται στις ιδιαιτερότητες των δύο παικτών. Ο ένας είναι ένα αγόρι τριών ετών με μητρική γλώσσα τα ελληνικά, τα οποία προσφάτως έχει αρχίσει να χρησιμοποιεί. Η συμπαίκτριά του είναι η αδελφή του θείου του, είναι περίπου σαράντα ετών και είναι Ελβετίδα με μητρικές γλώσσες τα γερμανικά, τα γαλλικά και τα ιταλικά (τις οποίες κατέχει άριστα) και δεύτερη γλώσσα τα αγγλικά (τα οποία γνωρίζει πολύ καλά και χρησιμοποιεί για την επικοινωνία της με τους γονείς του συμπαίκτη της). Την επικοινωνία συμπληρώνουν τα λίγα ελληνικά της, που αντιστοιχούν σε απλές λέξεις, αυτές που χρειάζεται για να περιγράψει τις κάρτες, π.χ. μπάλα, ήλιος κ.ο.κ.

Για έναν μεταφραστή που εργάζεται στριμωγμένος ανάμεσα σε γλώσσες, προσπαθώντας να φανταστεί τις εικόνες της ξένης γλώσσας για να τις ξαναφτιάξει στη δική του αλλά και για έναν γονιό που παρατηρεί τον τρόπο με τον οποίο ένας μικρός άνθρωπος κατακτάει έναν άγνωστο γλωσσικό κώδικα, τον λύνει και τον συναρμολογεί για να κατανοήσει και να επικοινωνήσει, το αυτοσχέδιο παιχνίδι των δυο παραθεριστών ήταν πραγματική απόλαυση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts with Thumbnails