25.11.08

Υπέρμετρο

Ο όρος overparenting θα μπορούσε κατά μία έννοια να αποδοθεί στα ελληνικά ως υπερπροστασία. Επίσης πετυχημένος γλωσσικά είναι και ο παλιότερος αγγλικός όρος helicopter parenting, ο οποίος αντικαταστάθηκε τελευταία από το overparenting. Η υπερπροστασία δεν είναι όμως η μόνη πτυχή της συγκεκριμένης γονεϊκής συμπεριφοράς. Αυτά και άλλα πολλά μπορείτε να διαβάσετε στο πολύ ενδιαφέρον άρθρο του New Yorker. Το άρθρο είναι τεράστιο και αναφέρεται σε διάφορα βιβλία που καταπιάνονται με το θέμα. Αξίζει να ρίξετε μια ματιά.

Ο γονιός ο οποίος κακομαθαίνει το παιδί του με υπερβολές, το βομβαρδίζει με εξωσχολικές δραστηριότητες, το πιέζει με ένα σωρό βοηθήματα και μαθήματα ώστε να είναι πάντα πρώτο και δεν το αφήνει στιγμή από τα μάτια του, είναι ο γονιός του overparenting. Το τελευταίο δε, καλύπτει ένα μεγάλο φάσμα, από τον γονιό που επισκέπτεται το παιδί του συχνά στην πόλη που σπουδάζει για να του βάλει πλυντήριο μέχρι τον γονιό που μιλάει συνέχεια στο κινητό με το παιδί του παίρνοντας ανά πάσα στιγμή αποφάσεις για λογαριασμό του. Το κινητό τηλέφωνο αναφέρεται μάλιστα ως ένας τεράστιος ομφάλιος λώρος.

Το σημείο με τους γονείς και ειδικά τις μητέρες που ακολουθούν τα παιδιά τους σε άλλες πόλεις για να τα φροντίσουν δεν είναι ξένο στη δική μας μεσογειακή πραγματικότητα. Ίσως είναι καινούριο για την κοινωνία των ΗΠΑ στην οποία αναφέρεται το άρθρο, εκεί όπου τα παιδιά φεύγουν μετά από το Λύκειο και δεν επιστρέφουν ποτέ ξανά στο σπίτι των γονιών τους.

Το άλλο χαρακτηριστικό του overparenting που αναφέρεται στις πολυάριθμες δραστηριότητες των παιδιών ακόμα και από την προσχολική ηλικία, έχει αρχίσει να κάνει την εμφάνισή του και στα μέρη μας. Πολλά παιδιά κάνουν κάποιο άθλημα, ίσως και δύο και μαθαίνουν ξένες γλώσσες και συμμετέχουν σε ομάδες θεατρικού παιχνιδιού και χορού και ένα σωρό ακόμα. Όλα αυτά μπορεί μεν να αποτελούν διαφορετικά ερεθίσματα ώστε να βρει κάθε παιδί αυτό που του αρέσει αλλά το εγκλωβίζουν σε ένα ατελείωτο αυστηρό πρόγραμμα που δεν προβλέπει χρόνο για ξεκούραση, παιχνίδι και, το σημαντικότερο, παρέα με τους γονείς του. Σύμφωνα με το άρθρο, για την πραγματικότητα των ΗΠΑ και πάλι, οι γονείς εστιάζουν από πολύ νωρίς και με φοβερά ανταγωνιστικό τρόπο στην καλή εκπαίδευση των παιδιών επειδή από αυτήν κρίνεται το μέλλον των σπουδών τους, αν δηλαδή θα εισαχθούν επιτυχώς σε κολέγια και πανεπιστήμια. Ενδιαφέρον έχει και η αναφορά που γίνεται στον τρόπο που συμπληρώνονται οι αιτήσεις εισαγωγής στα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Το άρθρο είναι πολύ ενδιαφέρον, ενδεχομένως και λίγο τρομακτικό αν δει κανείς πού οδηγεί η υπερβολή. Το θέμα είναι να αναγνωρίσουμε εμείς οι γονείς τι είναι υπερβολικό και τι απαραίτητο. Παλιότερα είχα διαβάσει σε ελληνικό ηλεκτρονικό έντυπο, το οποίο δυστυχώς δεν θυμάμαι για να το αναφέρω, ότι οι γονείς σήμερα θυμίζουν μάνατζερ. Διαχειρίζονται τον χρόνο των παιδιών, οργανώνουν πρόγραμμα και βάζουν στόχους με τη φροντίδα επαγγελματία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts with Thumbnails