14.1.09

Απελπισμένο

Βρήκα τον σύνδεσμο για αυτό το άρθρο, εδώ.

Αναφέρεται στη δυνατότητα που δίνουν μερικές εταιρείες στις ΗΠΑ στους εργαζόμενους γονείς, κυρίως τις μητέρες, να φέρνουν τα παιδιά τους στον χώρο εργασίας και στις συνθήκες που παρέχουν για την παραμονή τους εκεί.

Δεν ξέρω αν έχει θετικά αποτελέσματα ή όχι και σίγουρα πρέπει να υπάρχει καλή οργάνωση για να εφαρμόζεται σωστά, αλλά διαβάζοντας τέτοια άρθρα βεβαιώνομαι για ακόμη μια φορά ότι ζω σε άλλον πλανήτη και απελπίζομαι. Προσωπικά, για τα εγχώρια δεδομένα, θα θεωρούσα πρόοδο ακόμα και αν κάποια μέρα υπήρχαν παιδικά καθίσματα φαγητού σε όλες τις ταβέρνες που γεμίζουν από οικογένειες. Τα υπόλοιπα θα διαβάζω ότι συμβαίνουν αλλού.

3 σχόλια:

Μαρία Αστεριάδου είπε...

γεια σου και σένα!! επιτέλους μια μαμά με παρόμοιες ανησυχίες!! Ανησυχούσα ότι το παρακάνω λίγο και ότι παραείμαι χαζομαμά..! Μια φίλη μου τις προάλλες μου είπε "χαλάρωσε ρε! σε διαβάζω και με πιάνουν τα νεύρα μου!" ε, μη με διαβάζεις αν σε τσατίζω της είπα κι εγώ... Έχεις δίκιο, ακόμα και παιδικά καθισματάκια θα ήταν πρόοδος στην Ελλάδα..Ίσως σε 20 χρόνια...

popelix είπε...

Πολύ καλή ανάρτηση και πολύ χρήσιμο blog! Εύγε ;-)

Διόνα είπε...

Γεια σου, Μαρία και καλώς ήρθες.

Υποθέτω ότι στα μέρη που ζείτε εσείς μερικά πράγματα είναι πιο εύκολα σε σχέση με την οικογένεια και τα παιδιά, από τα φιλικά εστιατόρια μέχρι τις προβλεπόμενες παροχές. Τι να κάνουμε, όμως. Εδώ μερικά πράγματα αργούν. Ας ελπίσουμε ότι κάποτε θα αλλάξουν. Αν και όταν με πιάνει η απαισιοδοξία, νομίζω ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί...

Χαίρετε, Popelix.
Ευχαριστούμε πολύ :-)

Related Posts with Thumbnails