15.2.09

Αδιάκριτο;

Σε έναν από τους παιδικούς σταθμούς που επισκέφτηκα τους τελευταίους μήνες στο πλαίσιο της προετοιμασίας και της έρευνας για την τύχη του υιού του χρόνου, με ρώτησαν αν είμαι παντρεμένη με τον μπαμπά του παιδιού μου. Εκείνη τη στιγμή δεν έδωσα μεγάλη σημασία αλλά εκ των υστέρων άρχισε να με απασχολεί.

Είμαι υπέρ της ενημέρωσης του σχολείου για οτιδήποτε σχετικό με τη ζωή του παιδιού στον βαθμό που μπορεί να ερμηνεύσει τη συμπεριφορά του και να βοηθήσει στον χειρισμό καταστάσεων, από κάτι απλό και πρακτικό μέχρι κάτι πιο ιδιωτικό και προσωπικό. Ένα παιδί μπορεί να αναστατωθεί πολύ από κάτι που εμείς δεν θεωρούμε ενδεχομένως τόσο σπουδαίο, μπορεί, για παράδειγμα, να έχει μόλις αποχωριστεί την πιπίλα του και να επηρεαστεί ολόκληρη η συμπεριφορά του, συνεπώς και η συμπεριφορά στο σχολείο. Μπορεί να ζει σε μονογονεϊκή οικογένεια ή να βιώνει άλλου είδους οικογενειακές αλλαγές. Σύμφωνα με την κρίση του γονιού υποθέτω ότι ενημερώνεται ανάλογα το σχολείο. Θεωρώ ότι χρειάζεται να εμπιστευόμαστε τους εκπαιδευτικούς και να δίνουμε στοιχεία που ξεκλειδώνουν την προσωπικότητα ενός μικρού ανθρώπου με κριτήριο να τον ωφελήσουμε.

Σε μια αρχική γνωριμία όμως, στην πρώτη κιόλας συνάντηση που πήγα να ενημερωθώ για το πρόγραμμα, να δω τους χώρους και να γίνει η πρώτη επαφή και από τις δύο πλευρές, ποιο το νόημα να ζητήσουν μια τέτοια πληροφορία; Στη φάση που ούτε εγώ είχα δηλώσει την επιθυμία μου να φοιτήσει εκεί το παιδί ούτε εκείνοι είχαν αποδεχτεί την αίτησή μου, πώς τους βοηθούσε ο γάμος μου στην πρώτη τους αξιολόγηση; Ήταν κάποιου είδους κριτήριο; Ειδικά όταν είχα ήδη αναφέρει ότι η κηδεμονία ανήκει και στους δύο, το οποίο υποθέτω ότι είναι ένα τυπικό ζήτημα που καλύπτει νομικά το εκπαιδευτικό ίδρυμα απέναντι και στους δύο κηδεμόνες.

Η αλήθεια είναι ότι φέτος ήταν η πρώτη μου επαφή με τον μαγικό κόσμο της δημόσιας και της ιδιωτικής εκπαίδευσης και όλων των επιλογών που καλείται να εξετάσει ο δόλιος γονιός. Δεν ξέρω αν ήταν υπερευαισθησία από μεριάς μου ή άχαρος χειρισμός από μεριάς τους. Δεν με ενόχλησε τόσο η ερώτηση όσο η χρονική στιγμή που επέλεξαν να την κάνουν. Με το «καλημέρα σας», μαζί με τη διεύθυνση και το τηλέφωνό μας. Εν πάση περιπτώσει, απάντησα θετικά μιας και είμαι παντρεμένη με τον μπαμπά του γιου μου, βέβαια με πολιτικό γάμο, αυτό ξέχασα να το αναφέρω αλλά είμαστε καθ΄ όλα εντάξει, απευθυνθείτε και στην κυρία αντιδήμαρχο που παρέστη στην τελετή! Έχουμε και φωτογραφίες… Είναι καλές, είχα πάει και κομμωτήριο.

10 σχόλια:

Σοφία είπε...

Μήπως συμπλήρωναν κάποια φόρμα και η ερώτηση ήταν τυπική; Δεν μπορώ να φανταστώ για ποιον άλλο λόγο να ρωτήσουν.

Μαριλένα είπε...

Κ μένα ακατανόητη μού φαίνεται η ερώτηση. Στον αντίποδα του περιστατικού που λες είμαι σε πολύ καλό παιδοψυχίατρο δημοσίου νοσοκομείου και μού δίνει διάφορα ερωτηματολόγια, μεταξύ αυτών ένα για το Δημήτρη το μπαμπά του Ρίκου, όπου τονίζει συνεχώς, "αυτό είναι για το σύντροφο σας", ούτε για τον πατέρα του παιδιού λέει ούτε το σύζυγο :-).

Διόνα είπε...

Σοφία, είχα ήδη συμπληρώσει εγώ τη φόρμα γνωριμίας και υπήρχαν πεδία για τον πατέρα και τη μητέρα (όχι για συζύγους) καθώς και για την κηδεμονία. Η ερώτηση μου έγινε στο τέλος λίγο πριν φύγω, σκέφτηκα ακόμα μήπως ήταν επειδή δεν φορούσα τη βέρα μου, δεν τη βάζω συχνά :)))) Τι να πω...

Maria-maria είπε...

ολο και θυμαμαι πραγματα απο τα παλια.

Οταν ο Παυλος περασε απο το ΚΔΑΥ, και επρεπε να πεσασουμε την πρωτη μερα και εμεις οι γονεις απο εκει για το ιστορικο, η κοινωνικη λειτουργος μας εκανε επι 1 ωρα ερωτησεις του τυπου
1. Σε τι σπιτι μενετε? διαμερισμα, μονοκατοικια?
2. ποσα τετραγωνικα εχει το σπιτι?
3. ειναι ιδιοκτητο?
4. εχει μπανιο και wc ?
5 . Το πηρατε με δανειο?
6. σε ποιο οροφο μενετε?....ειχαν προηγηθει πολλες ευωφρενικες ερωτησεις, αλλα στο σημειο αυτο γυριζει ο ανδρας μου και της λεει " μενουμε στον δευτερο οροφο , αλλα πειτε μου , αν μεναμε στον τεταρτο, θα θα ηταν αυτο ισως λογος για την εκδηλωση του αυτισμου του παιδιου μας? Μηπως αν μετκομιζαμε σε μονοκατοικια να βλεπαμε μια ασπρη μερα?..." Βγαλε ακρη λοιπον.
Ακομα δεν εχεις δει τιποτα.

Διόνα είπε...

Μαριλένα, κι εμένα μου φάνηκε ακατανόητη η ερώτηση και γι αυτό στην αρχή δεν έδωσα σημασία. Αλλά δεν νομίζω ότι το χειρίστηκαν και πολύ διακριτικά, εκτός και αν ήταν μια ατυχής στιγμή.

mamma είπε...

Εσύ που ήσουν μπροστά ξέρεις καλύτερα αν ήταν η ενδεδειγμένη ώρα να σε ρωτήσουν κάτι τέτοιο.

Εγώ όμως που έχω αναγκαστεί να διευκρινίζω την "διαφορετικότητα" της οικογένειάς μας σε κάθε κοινωνική ομάδα που μπαίνουμε μιας κι όλοι θεωρούν πως μόνο το κλασικό μοντέλο υπάρχει (μάνα πατέρας παιδιά=Μια Αγία Οικογένεια), σε διαβεβαιώ πως θα με ξάφνιαζε ευχάριστα αυτή η αντιμετώπιση που μου θυμίζει πως ζούμε στην Ευρώπη.

Λατρεύω τις ερωτήσεις του στυλ: "Έχετε την κηδεμονία εσείς ή την μοιράζεστε με τον πατέρα του παιδιού;" "Είστε παντρεμένη;/Έχετε σύντροφο;" "Ποιός άλλος θα έρχεται να παίρνει το παιδί;" "Ο σύντροφός σας είναι ο πατέρας του παιδιού;"


υγ. ο καθένας με τον καημό του λοιπόν αλλά εμένα μου άρεσε η ερώτηση.

Ανώνυμος είπε...

κατά το νόμο τα παιδιά ανύπαντρων μητέρων γίνονται δεκτά κατά προτεραιότητα στους δημόσιους παιδικούς σταθμούς (χωρίς να εξετάζονται άλλες προύποθέσεις, εισόδημα κλπ.). Ισως γι' αυτό σε ρωτούσαν, για καλό δηλαδή...

Διόνα είπε...

Μαρία, δεν ξέρω πώς βοηθούν τόσο εξειδικευμένες ερωτήσεις, υποθέτω πάντα ότι η πρόθεση είναι καλή και η βάση επιστημονική. Στη δική μου περίπτωση δεν κουβεντιάζαμε καν πια, η συνάντηση είχε τελειώσει και πηγαίναμε να δούμε τις τάξεις κ.λπ. όταν με ρώτησαν, α και κάτι ακόμα...είστε παντρεμένη με τον πατέρα;

Mamma, ακριβώς επειδή δεν υπάρχει μία απάντηση αισθάνθηκα ότι επέλεξαν κακή χρονική στιγμή για να ρωτήσουν. Δεν ήταν μαθητής ήταν υποψήφιος, σε αυτό το πρώιμο στάδιο μου φάνηκε σαν να ήθελαν να ακούσουν την απάντηση του κλασικού μοντέλου.

Ανώνυμε/η, έχεις δίκιο σε αυτό αλλά ο σταθμός ήταν ιδιωτικός. Επίσης η αλήθεια είναι ότι στη συνάντηση υπήρξαν και άλλες στιγμές που δεν ένιωσα άνετα, με αποκορύφωμα αυτό το οποίο αναφέρω. Συνεπώς μπορεί να περίμενα το "κερασάκι" για την όχι και τόσο θετική εικόνα που σχημάτισα.

VaD είπε...

Το θέμα δεν ειναι μόνο τι πληροφορίες θα δώσεις,αλλα και πώς θα τις διαχειρισθεί το σχολείο

Καλησπέρα

Διόνα είπε...

Καλώς ήρθες, VaD.
Περιμένω με χαρά την καλή συνεργασία δασκάλων και γονιών, προς όφελος εύχομαι του υιού. Η αλήθεια είναι πως είναι ένας καινούριος κόσμος για μένα και θα ήθελα να ξεκινήσω δείχνοντας εμπιστοσύνη.
Λοιπές εντυπώσεις από Σεπτέμβριο :)

Related Posts with Thumbnails