12.3.09

Αγοραστικό

Το σούπερ μάρκετ είναι πολλές φορές οικογενειακή υπόθεση. Είναι και ατομική, μια ευκαιρία να βγω από το σπίτι να ξεσκάσω και να κάψω το πελεκούδι αλλά σίγουρα είναι και οικογενειακή.

Όπως στα περισσότερα πράγματα στο σπίτι μας, έτσι και σε αυτό ο γιος μας συμμετέχει σε κάθε στάδιο της διαδικασίας. Αυτή η συμμετοχική δημοκρατία όμως μπορεί να σημαίνει μια μικρή περιπέτεια όταν εφαρμόζεται σε πολύβουο και πολυσύχναστο περιβάλλον, δηλαδή σε σούπερ μάρκετ μεγάλης κλίμακας και όχι στης γειτονιάς. Στο δεύτερο η δυσκολία είναι ότι τον ξέρουν όλοι και θέλουν να τον κεράσουν διάφορα σχετικώς απαγορευμένα είδη διατροφής, βλ. γλειφιτζούρια.

Τα ψώνια γίνονται εύκολα, ο υιός σκαρφαλώνει στο καρότσι κρατώντας μια λίστα με τα πράγματα που θέλουμε ή μια λίστα που έχει γράψει ο ίδιος από το σπίτι. Κατά διαστήματα ζητάει να κατεβεί και να ξανανεβεί, ειδικά όταν του γυαλίσει κάτι, βλ. γλειφιτζούρια.

Το ζόρι είναι στο ταμείο επειδή θέλει και να βοηθήσει να τοποθετηθούν τα ψώνια στον πάγκο και να τα βάλει στις σακούλες. Επίσης αν έχει μεγάλη ουρά και πρέπει να περιμένουμε λίγη ώρα τη σειρά μας, αρχίζει να ρίχνει πλάγια βλέμματα γεμάτα νόημα στα είδη της περίφημης παρορμητικής αγοράς της τελευταίας στιγμής, βλ. γλειφιτζούρια.

Φτάνοντας στο σπίτι πάλι θέλει να βοηθήσει και κατά σύμπτωση επιλέγει να κουβαλήσει τη σακούλα με τις μπύρες, η μανούλα φυσικά δεν μπορεί να τον αφήσει να σηκώσει τόσο μεγάλο βάρος, εκεί μπορεί να ξεσπάσει μια σύγκρουση απόψεων και γενεών που θα καταλήξει σε γενικότερο παράπονο επειδή τελικά δεν δόθηκε η άδεια να αγοράσει αυτά που λατρεύει, βλ. γλειφιτζούρια.

Τις προάλλες βέβαια υπέστην μεγάλη ήττα με την επιστροφή. Αφού εξηγούσα επί ώρα με σταθερή φωνή ότι δεν θα πάρουμε γλειφιτζούρι, υπέκυψα και τον άφησα να φάει σοκολάτα που είχαμε στο ψυγείο. Προς υπεράσπισή μου, λέμε τώρα, η σοκολάτα ήταν βιολογική.

11 σχόλια:

ΜΑΜΑ ΒΙΚΥ είπε...

Μετά από αυτό που διάβασα κατάλαβα πως όλες οιμαμάδες αντιμετωπίζουμε τα ίδια ΄΄προβληματα ΄΄ Τα ίδια ακρίβως μου κάνει και η μικρή μου με αποτέλεσμα να στέλνουμε τον μπαμπάς στο σουπερ μαρκετ

Διόνα είπε...

Μαμά Βίκυ, εμένα με πιάνει και ο οίστρος της διαπαιδαγώγησης, τρομάρα μου, και το σούπερ μάρκετ σίγουρα δεν είναι ο κατάλληλος χώρος!

Πάντως για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, τα γλυκά δεν είναι απαγορευμένα, δεν έχουμε στο σπίτι εκτός αν υπάρχει κάποια αφορμή, αλλά δεν απαγορεύονται δια ροπάλου. Άλλωστε δεν αντέχω κι εγώ πολύ μακριά τους :(

elie είπε...

Αχ, αυτά τα απαγορευμένα κεράσματα. Ευτυχώς η πριγκιπέσα πείθεται να τα φάει το σαββατοκύριακο, και μέχρι τότε συνήθως το ξεχνάει...
Βοήθησε και η επίσκεψη στον οδοντίατρο που της είπες ότι έχει τέλεια δοντάκια αλλά για να παραμείνουν έτσι δεν θα πρέπει να τρώει πολλά γλυκά. Τον θυμόμαστε με την πρώτη ευκαιρία.
;)

popelix είπε...

Αχ αυτό το Σ/Μ ... αγώνας σκέτος! Πάντως, δεν είναι παράλογο που τα παιδάκια τα χάνουν και αρχίζουν τις σαχλαμάρες σε τέτοιους χώρους ... έχουν κάτι στον αέρα! Όσο για τα γλυκάκια, εμένα τα δικά μου τελευταία λαχταράνε με μανία σταφίδες σουλτανίνες! Απίστευτο και όμως αληθινό ;-)

Διόνα είπε...

Elie, κι εμείς μνημονεύουμε την οδοντίατρο που είναι και γειτόνισσα και τη συναντάμε συχνά. Λέμε επίσης για τα κακά στρατιωτάκια που ετοιμάζουν επίθεση στα δόντια μέχρι να εμφανιστεί η οδοντόβουρτσα να τα διώξει! Η παρομοίωση είναι από ένα παιδικό βιβλίο για την προσωπική υγιεινή :)

Διόνα είπε...

Popelix, χτύπησες την ευαίσθητη φλέβα μου, πεθαίνω για σταφίδες, ξεχνάω να σταματήσω.

Είναι πολύ ωραίο που έχουν από μικρά καλές διατροφικές συνήθειες!

popelix είπε...

Πάντως, τρώνε και καμιά σοκολατίτσα και άμα πάμε Σ/Μ επιβρααβεύονται με παιδικό χυμό σε χάρτινο κουτί (τουλάχιστον δεν είναι γαριδάκια ...). Πρέπει να δεις το μικρό πως ρουφάει με πάθος μέχρι να ξεζουμίσει το κουτί. Από 16 μηνών περίπου, άσσος στο καλαμάκι!

Διόνα είπε...

Κι εμάς απολαμβάνει τον χυμό του σκαρφαλωμένος στο καρότσι, είναι και για εμάς μέρος της διαδικασίας. Το χάρτινο κουτάκι φτάνει άδειο στο ταμείο!

Aspa είπε...

Χαχαχα κάτι μου θυμίζει! Έχει αναμφισβήτητα τις δυσκολίες της η επίσκεψη στο super-market (βλ. γλειφιτζούρια).
Σήμερα πάντως τα κανόνισα και ... πήγα μόνη μου!

annie είπε...

Λοιπόν χτες βράδυ παρακολούθησα μια εξαιρετική παράσταση με ηθοποιούς τα παιδιά του γυμνασίου Αγίας Τριάδας και τα παιδιά του ειδικού σχολείου του Νομού Αργολίδας στο πλαίσιο των Μαθητικών Αγώνων Θεάτρου. Το έργο ήταν "Η Δόνα Τεριδόνα και το Μυστικό της Γαμήλιας Τούρτας" του Ευγένιου Τριβιζά. Στην συγκεκριμένη παράσταση η πρωταγωνίστρια έπασχε από σύνδρομο down αλλά αυτό δεν την εμπόδισε από το να ερμηνεύσει τον ρόλο της εξαιρετικά και να γεμίσει αισιοδοξία του μικρούς και μεγάλους θεατές που βρίσκονταν στην αίθουσα!
Λίγο πριν πάω στην παράσταση είχα διαβάσει την ανάρτησή σου και σε σκεφτόμουνα...

Διόνα είπε...

Γεια σου, Άσπα.
Κι εγώ πηγαίνω συχνά μόνη μου σε "επιχείρηση σκούπα", μπαίνω, παίρνω πράγματα που έχω σκεφτεί από πριν και επιστρέφω.
Η οικογενειακή επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ έχει τη δική της δυναμική!

Annie, έχω ακούσει για το έργο, συγκεκριμένα γνωρίζω το βιβλίο του Τριβιζά, για το οποίο έχω ακούσει και πολύ καλά λόγια.
Χαίρομαι που απολαμβάνεις τους θεατρικούς μαθητικούς αγώνες :)

Related Posts with Thumbnails