29.3.09

Κατάλληλο;

Με αφορμή δύο γενέθλια και μία βάπτιση, βρεθήκαμε σε κατάστημα παιχνιδιών για μαζική αγορά δώρων. Είχε προηγηθεί κατήχηση στο σπίτι και είχε καταστεί σαφές ότι πάμε να αγοράσουμε δώρα για άλλα παιδιά και όχι για τον υιό. Ο υιός θα μπορούσε να αγοράσει ένα πολύ μικρό παιχνίδι κατόπιν έγκρισης, εφόσον έβλεπε κάτι που του άρεσε. Το συγκεκριμένο κατάστημα έχει πολλά παιχνίδια εκτός συσκευασίας για να παίζουν τα παιδιά, έτσι ο γιόκας απασχολήθηκε και έπαιξε πολύ χωρίς να νιώσει ότι στερείται κάτι, ενώ εγώ διάλεγα δώρα για δύο κορίτσια και ένα αγόρι.

Τα παιχνίδια δείγματα ήταν από όλες τις κατηγορίες, δηλαδή από βρεφικά μέχρι μεγαλύτερων παιδιών, άλλα για αγόρια και άλλα για κορίτσια. Το κατάστημα έχει προσεγμένα και μελετημένα παιχνίδια για κάθε παιδί ανεξαρτήτως φύλου, έχει ωστόσο και ορισμένα που μπορούν να χαρακτηριστούν καθαρά αγορίστικα ή κοριτσίστικα, π.χ. ζούγκλα με δεινόσαυρους ή πίστα για αυτοκίνητα και σιδερώστρα και ηλεκτρική κουζίνα αντίστοιχα.

Δεν θεωρώ ότι υπάρχουν παιχνίδια αποκλειστικά για αγόρια και παιχνίδια αποκλειστικά για κορίτσια. Υπάρχουν ίσως παιχνίδια που προτιμούν περισσότερο οι εκπρόσωποι του ενός ή του άλλου φύλου, ένα κορίτσι μπορεί να μην αντέξει να παίζει μπάλα επί τρεις συνεχόμενες ώρες και ένα αγόρι μπορεί να βαρεθεί γρηγορότερα ένα παζλ. Από εκεί και ύστερα, οι ενήλικες που δίνουν ένα παιχνίδι σε ένα παιδί για να παίξει είναι εκείνοι που κάνουν την επιλογή για λογαριασμό του. Ή, όταν το παιδί είναι παρόν, είναι εκείνοι που ενδεχομένως καθοδηγούν την επιλογή του ώστε να είναι ταιριαστή με αυτό που θεωρούν κατάλληλο.

Στο κατάστημα υπήρχε μια μαμά που προσπαθούσε να απομακρύνει το αγοράκι της από τα κοριτσίστικα παιχνίδια. Όταν εκείνο πλησίαζε το καρότσι με το μωρό κούκλα, το έπαιρνε από το χέρι λέγοντας ότι αυτά είναι για κορίτσια. Είναι μια συνηθισμένη νοοτροπία με την οποία δεν συμφωνώ επειδή πραγματικά δεν βρίσκω κανένα απολύτως νόημα. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν πρέπει ένα αγόρι να ενθαρρύνεται να παίξει με μια κούκλα ή με ένα σετ μαγειρικής. Είναι δυνατόν να υπάρχει ακόμα ζωντανή η προκατάληψη ότι το νήπιο αγοράκι θα γίνει σωστός άντρας μόνο όταν παίζει με αυτοκίνητα και στρατιωτάκια;

Μεγαλύτερη απορία δε μου δημιουργεί το γεγονός ότι το επιχείρημα δεν λειτουργεί αντίστροφα. Τα κορίτσια που θέλουν να παίζουν με τανάλιες και κατσαβίδια ή που οδηγούν παιδικά αυτοκινητάκια χαρακτηρίζονται δυναμικά και τολμηρά. Αν ένα κορίτσι διαλέξει για δώρο ένα φορτηγό και αν ένα αγόρι διαλέξει ένα μωρό στην κούνια του, οι αντιδράσεις των γονιών δεν θα είναι ίδιες. Το κορίτσι βάζει μπρος να κατακτήσει τον κόσμο των ανδρών ενώ το αγόρι επιλέγει κάτι κατώτερο των περιστάσεων; Τι παράδειγμα δίνουμε αν σκεφτόμαστε έτσι; Ότι και στην ενήλικη εκδοχή μας είναι παραφωνία να βλέπουμε έναν άντρα να σιδερώνει ή να ντύνει ένα μωρό;

6 σχόλια:

Sarita είπε...

Επιτέλους κάποιος να τα πει! Εμείς οι μάνες ευθυνόμαστε για το ότι "δεν υπάρχουν άντρες της προκοπής" όπως λένε όλες οι γυναίκες ή ανεύθυνοι και προκατειλημμένοι ενήλικες και των δύο φύλων. Το αγόρι που βλέπει τη μαμά να σιδερώνει φυσικό είναι να θέλει να τη μιμηθεί. Το κακό είναι ότι δεν το κάνει όταν μεγαλώσει και πλέον η μαμά του θέλει να το κάνει!
Αφήστε τα παιδιά ελεύθερα!

Διόνα είπε...

Πολύ χαίρομαι που συμφωνείς, Σαρίτα. Και ακόμα περισσότερο χαίρομαι που ήρθες από τα μέρη μας :)

Νομίζω ότι υπάρχει μια φοβία με τα παιχνίδια και τις ασχολίες των αγοριών, ειδικά όταν σχετίζονται με δουλειές του σπιτιού ή φροντίδα μωρών. Και όπως πολύ σωστά λες, όλα αυτά τα ξεχνάμε όταν μεγαλώσουν και παραπονιόμαστε ότι δεν βοηθάνε :)

Σοφία είπε...

Όταν είμασταν μικρά, με τον αδερφό μου παίζαμε τις φιλενάδες: τον έντυνα με τα ρούχα μου, τον έβαφα και παρίστανα ότι ήταν φίλη μου που ήρθε στο σπίτι για να παίξουμε μαζί. Η μητέρα μου ήταν τελείως άνετη (και μιλάμε για πριν από 30 χρόνια) πράγμα που το εκτίμησα μόνο αργότερα, όταν συνειδητοποίησα πόσο τυποποιημένα μεγαλώνουν τα παιδιά τους οι περισσότεροι γονείς.

Διόνα είπε...

Σοφία, νομίζω ότι όταν γίνεσαι γονιός, υπό το βάρος της ευθύνης, έχεις συνέχεια άγχος να κάνεις το σωστό μήπως τυχόν ο δικός σου λάθος χειρισμός έχει μεγάλες επιπτώσεις στον μικρό άνθρωπο που μεγαλώνεις. Έτσι τείνεις να υπερβάλεις και να βάζεις ταμπέλες, το σωστό παιχνίδι, η σωστή αγορίστικη/κοριτσίστικη συμπεριφορά κ.ο.κ. Και καταλήγεις να περιορίζεις την έκφραση ενός παιδιού.

Πάντως συμφωνώ κι εγώ, πολλές φορές τα παιδιά μεγαλώνουν τυποποιημένα και με στερεότυπα ρόλων που υποτίθεται ότι η κοινωνία μας δεν ασπάζεται πλέον. Υποτίθεται, βέβαια...

Sasa είπε...

Καλησπέρα και από εμένα. Λοιπόν θα συμφωνήσω μαζί σου Διόνα. Μακάρι όλες οι μαμάδες που έχουν αγόρια να σκέφτονταν σαν εσένα. Δυστυχώς όμως καμαρώνουν όταν ο γιόκας τους είναι σωστό αντράκι στα παιδικάτα του και στη συνέχεια παρακαλάνε η γυναίκα που θα πάρει να είναι ζηλευτή νοικοκυρούλα, να τα έχει όλα έτοιμα όταν θα γυρίσει ο κουρασμένος γιόκας τους από τη δουλειά. Φαγητό έτοιμο ζεστό, ρούχα πλυμένα σιδερωμένα... Μήπως μ'έπιασε φλυαρία και άρχισα να ξεφεύγω από το θέμα???
Πάντως όλα από κάπου ξεκινάνε...

Διόνα είπε...

Καλώς ήρθες, Sasa!
Δεν νομίζω ότι ξεφεύγεις από το θέμα, ίσα, ίσα. Το παιχνίδι είναι μια μικρή αναπαράσταση, αν η ενασχόληση με το σπίτι και τα παιδιά είναι κάτι κατακριτέο στο παιχνίδι ενός αγοριού, το πιθανότερο είναι να το θεωρεί κατακριτέο και όταν είναι μεγάλος και να αποφεύγει να το υιοθετήσει. Είναι κρίμα που σε μεγάλο βαθμό ζει και βασιλεύει ακόμα αυτή η νοοτροπία.

Related Posts with Thumbnails