22.6.09

Εκνευριστικό

Με εκνευρίζει αφάνταστα όταν επεμβαίνουν γονείς ή άλλοι διεθνείς παρατηρητές στην επικοινωνία μου με τον γιο μου ακόμα και όταν τα περιστατικά είναι καλοπροαίρετα ή και αστεία.

Το Σάββατο καθόμαστε σε καφέ-εστιατόριο επί της πλατείας με φίλους μας και το παιδί τους. Οι δύο κυρίες από το διπλανό τραπέζι σχολιάζουν (χαμογελαστές μεν) ακατάπαυστα και επιδιώκοντας σαφώς τη συμμετοχή τη δική μου και της φίλης μου για να γίνουμε όλες μια ευχάριστη ατμόσφαιρα (οι μπαμπάδες και τα τέκνα έπαιζαν πιο πέρα). Κοίτα πώς μοιάζει στον μπαμπά του, ο μπαμπάς του είναι, μα είναι ίδιοι, δεν είναι εντελώς ίδιοι, από σένα έχει μια έκφραση αλλά τα άλλα είναι του μπαμπά του, τα παπούτσια, τα είδες τα παπούτσια, έχει και ο εγγονός μου... καταλάβατε.

Το πραγματικά ενοχλητικό κομμάτι της βραδιάς ξεκινάει όταν ο γιόκας έρχεται από το παιχνίδι στο τραπέζι να φάει ένα τοστ και οι κυρίες αρχίζουν εκτός από τα γνωστά πώς σε λένε, πόσο χρονών είσαι, πας σχολείο, να κάνουν και παρατηρήσεις με τεντωμένο δάχτυλο παρακαλώ. Για πες μου (δάχτυλο), να μου πεις, για πες μου, πόσες φορές πήγες να πέσεις, πόσες φορές πήγες να πέσεις (επανάληψη μήτηρ μαθήσεως), δεν πρόσεχες, εγώ σε είδα, γιατί δεν πρόσεχες; Ο γιόκας παρατάει το τοστ, δηλώνει ότι πάει στον μπαμπά του και φεύγει για να συνεχίσει το παιχνίδι. Εγώ έχω γυρίσει εντελώς την πλάτη στις κυρίες οι οποίες απευθύνονται πια σε μένα, δεν το έφαγε το τοστ.

Η πρώτη μου αντίδραση σε τέτοιες περιπτώσεις είναι η ειλικρινής και πιστεύω εύλογη απορία, γιατί; Γιατί πρέπει να κυκλοφορώ με το παιδί μου και να αισθάνομαι ότι το μεγαλώνω με τη βοήθεια του κοινού; Γιατί οι άνθρωποι θεωρούν αναφαίρετο δικαίωμά τους να τρυπώνουν ακάλεστοι στις ζωές, στις παρέες και στις οικογένειες των άλλων έχοντας μάλιστα σαφείς και ξεκάθαρες απόψεις για όλα ανεξαιρέτως τα θέματα; Και γιατί είναι τόσο δύσκολο να απολαύσεις μια μπύρα και ένα τοστ το Σάββατο το βράδυ μαζί με τους φίλους σου; Και για να προλάβω τυχόν παρατήρηση με τεντωμένο δάχτυλο από τις κυρίες που πολύ πιθανόν να διαβάζουν, το τοστ ήταν για το παιδί και η μπύρα για μένα!

11 σχόλια:

Περαστικός είπε...

Αυτόκλητη οικειότητα, που ισοδυναμεί με αγένεια, αν δεν τη δεχτείς σε λένε και ακατάδεχτο, σνομπ ή δεν ξέρω τι άλλο. Μερικοί δεν έχουν αντίληψη των ορίων.

peekaboo είπε...

ha ha ha ha ha !!!
ego tha tous patousa ena xesimo pantos (meta sygxoriseos). Mia alli idea einai na arxiseis na rotas kai esy tis kyries 'giati den ipies akoma ti soda sou, eeee? giatiiii? Pies ti soda sou, pies ti, pies ti. Kale den ipie ti soda tis.'

Διόνα είπε...

Περαστικέ, τα όρια της ιδιωτικής σφαίρας δεν ήταν ποτέ το φόρτε της κοινωνίας μας, καθένας έχει λόγο για τα του οίκου σου και στον λέει χωρίς να τον ζητήσεις. Μακάρι να σταματήσει κάποια στιγμή αυτό αλλά πολύ φοβάμαι ότι δεν είναι γνώρισμα μόνο της προηγούμενης γενιάς αλλά και της δικής μας...

Διόνα είπε...

Peekaboo, αυτήν τη λύση δεν την είχα σκεφτεί, πληρωμή με το ίδιο νόμισμα :D

Maria-Maria είπε...

αχ , με εκανες και γελασα, τοθς λες στα ισια οτι με αυτα που λενε σοθ χαλανε την εξοδο και οτι καλυτερα θα ηταν να ασχοληθουν με την δικη τους μιζερη σωη κλπ κλπ κλπ.Με αλλα λογια τους τα χωνεις με τροπο.

mamma είπε...

Εγώ σε παρόμοια φάση είχα πει "Τον ξαφνιάσατε με τη συμπεριφορά σας γιαυτό έφυγε κι άφησε το τοστ, βλέπετε δεν έχει συνηθίσει στην ανάκριση".

Κουράγιο μάνα και μην αφήνεις κανέναν να παραβιάζει τον προσωπικός σας χώρο. Χώσε, με καλό τρόπο, αλλά χώσε.

Διόνα είπε...

Maria-Maria και Mama, έχω σκεφτεί πολλές φορές και σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις τι θα ήθελα να έχω πει, να τα είχα χώσει με το γάντι, αλλά συνήθως δεν το κάνω.

Αυτό που κάνω όμως πάντα είναι να το συζητήσω μετά με τον γιο, αυτός δεν χρωστάει τίποτα να μένει μπερδεμένος από μια συμπεριφορά που δεν γνωρίζει, ούτε θέλω να νομίσει ότι δεν απαντώ επειδή την εγκρίνω ή την αποδέχομαι.

Επίσης, ασχέτως από τις παρατηρήσεις, τα αδιάκριτα ή μη σχόλια, με κουράζει που όταν είσαι με παιδί βρίσκουν όλοι πάτημα για να πιάσουν κουβέντα, ακόμα και αν δεν συνοδεύουν οι ίδιοι δικό τους οπότε μπορεί να θεωρηθεί ένα πρώτο βήμα για να παίξουν τα μικρά.

αριαδνη είπε...

χαχαχα μα καλά πως γίνεται πάντα να υπάρχει κάποιος δίπλανος παραδιπλανός ακριβώς οπως τον φωτογραφίζεις?Αψογα τα λες!!:)
Μα καλά κι αυτός ο Αχιλλέας σου γιατί δεν την ήπιε την μπύρα (σου)???χαχαχα

Καλλιόπη είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
popelix είπε...

Εγώ μου φαίνεται έχω μαγνήτη, ειδικό για τέτοια άτομα! Άσε που είναι και καμπόσων ετών συνήθως οπότε διστάζω να τους την μπω άγρια. Τα πιο σπαστικά σχόλια τα είχα με το γιο μου στο μάρσιπο: Καλέ θα σκάσει το παιδί! Κοίτα τα ποδαράκια του, το κεφαλάκι του! Εσύ το έμαθες να θέλει αγκαλιά, βάλτο και στο καρότσι!

Άντε γεια!

Διόνα είπε...

Αριάδνη, μάλλον τελικά είναι πάρα πολλοί γύρω μας!

Popelix, αυτό με την αγκαλιά είναι συνηθισμένο πράγματι, μου έχει τύχει και μένα. Αλλά πάλι, οι άνθρωποι που θέλουν να πουν κάτι οπωσδήποτε θα βρουν κάτι. Γιατί το έχεις αγκαλιά και μαθαίνει; Γιατί το έχεις στο καρότσι και δεν το βγάζεις... πάντα όλοι έχουν να σου δώσουν τη δική τους αλάνθαστη συμβουλή...

Related Posts with Thumbnails