3.7.09

Ερωτηματικό

Μόλις ξυπνήσαμε και καθόμαστε αμίλητοι στον καναπέ. Ο γιόκας βγαίνει από το χουζούρι και αρχίζει τις μεταφυσικές ανησυχίες.

Μαμά, όταν ήσουν μικρή πού έμενες;

Στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού, γλυκέ μου, στη μαμά μου και τον μπαμπά μου.

Κι εγώ πού ήμουν;

Εσύ δεν υπήρχες τότε.

Ήμουν στην κοιλιά σου;

Όχι, ήμουν κι εγώ παιδί, δεν ήμουν ακόμα μαμά.

Σαν και μένα... Ναι, αλλά εγώ πού ήμουν;

Δεν υπήρχες ακόμα, γλυκέ μου.


... (παύση, σκέψη, επεξεργασία)

Μαμά, εμείς δεν θα πεθάνουμε ποτέ, έτσι;

(Πρωί, πρωί, ούτε τσάι δεν είχα πιει, τι συντελεστής δυσκολίας ήταν αυτός!)

Όταν μεγαλώσουμε πολύ και γίνουμε γέροι, τότε θα πεθάνουμε.

... (ξανά παύση, σκέψη, επεξεργασία)

Μαμά. Δεν θέλω ο Χ. [ξάδερφος] να με κερδίσει με το βαρκάκι του!

Φτηνά τη γλίτωσα, έκλεισε ο κύκλος της αναζήτησης προς το παρόν και εγώ έφυγα σφαίρα για την κουζίνα και το τσάι. Αλλά με βρήκε απροετοίμαστη, λες και αν ήμουν υποψιασμένη θα είχα να δώσω απαντήσεις... Μήπως η προεφηβεία ξεκινάει στα τέσσερα; Από πού ερχόμαστε, τι είμαστε και πού πάμε; Τι είναι ο άνθρωπος, τι 'ναι ο κάβουρας, τι 'ναι το ζουμί του...

7 σχόλια:

mamma είπε...

Η πλάκα είναι πως σε ρωτάνε την ώρα ακριβώς που ΔΕΝ είσαι προετοιμασμένος να απαντήσεις. Πάω στοίχημα πως έχουν ανιχνευτή :)


Δεν πιστεύω να είπες του παιδιού για τα καβούρια, το ζουμί και το "to be or not to be?"

:-P

Μαριλένα είπε...

Θα επανέλθει, ούτε λόγος.

Διόνα είπε...

Mamma, είναι απολύτως βέβαιο για τον ανιχνευτή!

Όχι δεν του είπα τίποτα ακόμα, δεν είχα και κανένα κρανίο πρόχειρο για το εφέ :D

Μαριλένα, θα το θέσω ψύχραιμα, είσαι σίγουρη;;; Νόμιζα ότι είχα καμιά δεκαριά χρόνια μπροστά μου...

Τέλος πάντων, μπορεί να αστειεύομαι αλλά αισθάνομαι και περίεργα, στην τρυφερή ηλικία των εχμ 37 έχεις κάπως καταλήξει σε όλα αυτά ρεαλιστικά και μεταφυσικά, αλλά πώς τα μεταδίδεις, τι στο καλό λες. Υποθέτω όπως στους περισσότερους διαλόγους με παιδιά, αυτοσχεδιάζεις επί τόπου και σε βοηθάει και το παιδί.

sitronella είπε...

Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να είσαι προετοιμασμένη για τις ερωτήσεις τους. Πάντα νομίζεις πως θα αργήσουν, πως έχεις καιρό ακόμα και έτσι όπως είσαι εφησυχασμένη... μπαμ, σου έρχετε η κεραμίδα!
Που να δεις όταν θα αρχίσει να σε ρωτάει για άλλα "καυτά" ζητήματα από το τι γίνεται αφού πεθάνουμε μέχρι φυσικά το σεξ. Και ΟΧΙ δεν είναι νωρίς για αυτές τις ερωτήσεις.
Φυσικά σε κάθε ηλικία οι απορίες για όλα αυτά τα θέματα είναι ελαφρώς διαφορετικές, αλλά υπάρχουν. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να τους δίνεις τις πληροφορίες που ζητάνε όσο πιο ειλικρινά μπορείς, χωρίς να μπαίνεις σε περισσότερες εξηγήσεις. Όταν τις θέλουν θα τις ζητήσουν..
Πάντως τα έχουμε περάσει (και τα περνάμε ακόμα δηλαδή) και ξέρω ακριβώς πως αισθάνεσαι μετά. Δύσκολη δουλειά, δύσκολη :)

Διόνα είπε...

Sitronella, καλώς ήρθες.

Συμφωνώ, πρέπει να είσαι ειλικρινής και να σταματάς εκεί που πρέπει, το παιδί θα νιώσει αν θέλει να συνεχίσει την κουβέντα με περισσότερες ερωτήσεις. Αλλά δύσκολη δουλειά όντως :-)

Μαρία είπε...

αυτό που εγώ βρίσκω τρομερά ενδιαφέρον είναι ότι τα παιδιά περνούν από συγκεκριμένες φάσεις με μαθηματική χρονική ακρίβεια. Πως το εξηγεί κανείς αυτό? Πως εξελίσσεται ο εγκέφαλος διαφορετικών ανθρώπων με τον ίδιο ακριβώς τρόπο???? Στα 4 τους χρόνια αρχίζουν να ρωτάνε για το θάνατο. Στα 3 1/2 τους τρώει η αγωνία για το ποιος είναι φίλος τους και ποιος όχι. Στα 3 τους αρχίζουν να θέλουν να τα κάνουν όλα μόνα τους. Στα 2 1/2 αρχίζουν να τα θέλουν όλα δικά τους. Και ούτω καθεξής...Ας μας διαφωτίσει κανείς, τι να περιμένουμε στα 5 και στα 6???

Διόνα είπε...

Μαρία, θυμάμαι τη μαμά μου να μου λέει ότι όλα τα παιδιά εστιάζουν στα ίδια πράγματα στην ίδια ηλικία και το θεωρούσα απίθανο και υπερβολικό.

Επίσης απίθανο θεωρούσα βέβαια να επαληθευτούν γενικά τα λόγια της μαμάς μου αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα :D

Related Posts with Thumbnails