1.3.10

Φουσκωτό

Υπάρχει μια διαφήμιση στην τηλεόραση για ένα αυτοκίνητο, δεν θυμάμαι ποιο, το οποίο παίρνουν στα κρυφά οι γονείς ενός νεαρού για να βγουν έξω και να γλεντοκοπήσουν ενώ αυτός κοιμάται τον ύπνο του δικαίου χωρίς να πάρει χαμπάρι. Επιστρέφοντας οι γονείς μπαίνουν σιγά σιγά στο δωμάτιο για να αφήσουν τα κλειδιά στη θέση τους και να μην καταλάβει τίποτα ο νέος. Η μαμά, παρόλο που κανονικά δεν θα έπρεπε να χασομεράει για να μην γίνει αντιληπτή, στέκεται για λίγο δίπλα στο κρεβάτι του παιδιού, τακτοποιεί τα σκεπάσματα και βγαίνει γρήγορα.

Δεδομένου ότι δεν οδηγώ, δεν ξενυχτάω (ειλικρινά το προσπαθώ όμως!) και το παιδί μου δεν οδηγεί επίσης, η συγκεκριμένη διαφήμιση μου έχει εντυπωθεί επειδή η μαμά τακτοποιεί το πάπλωμα του παιδιού της, ακόμα και σε μια ηλικία που αυτό ανήκει στην κατηγορία του μαντράχαλου.

Έχω περάσει άπειρες ώρες φτιάχνοντας σκεπάσματα που δεν θέλουν φτιάξιμο. Ο γιόκας είναι τεσσάρων και μισό και πλέον ξεσκεπάζεται σπάνια, αλλά τουλάχιστον μπορεί να πει κανείς ότι οριακά εξακολουθεί να είναι μια απαραίτητη ενέργεια διότι είναι μικρός και στριφογυρίζει στο κρεβάτι και μπορεί να κρυώσει και να πουντιάσει και να τον τρέχουμε με τον λαιμό και τα αυτιά του και να χάσει σχολείο και να μείνει πίσω στην ύλη και όλη αυτή η αλυσιδωτή αντίδραση είναι που κάνει μια μάνα να φουσκώνει και να ξαναφουσκώνει ένα ήδη φουσκωτό πάπλωμα.

Ωστόσο, η παράνοια ξεκινάει (ή κορυφώνεται) όταν είναι μια χαρά κουκουλωμένος, όταν το ζωάκι δίπλα του είναι στη θέση του, όταν το πάπλωμα είναι όλο πάνω στο κρεβάτι δίχως να σέρνεται, όταν εκείνος είναι ευθυγραμμισμένος (παλιά τον βρίσκαμε κάθετα ή ανάποδα με τα πόδια στο μαξιλάρι), όταν όλα είναι όπως πρέπει αλλά παρόλα αυτά εγώ κάθομαι και τακτοποιώ το σκέπασμα! Μέσα στη σιγαλιά της νύχτας το φουσκώνω για να φουσκώσει κι άλλο, σπρώχνω μέσα καμιά πατούσα που ξεπροβάλει και έχω πραγματικά την αίσθηση ότι εκείνη τη στιγμή επιτελώ θεάρεστο γονεϊκό έργο και φροντίζω το παιδάκι μου. Άβυσσος...

6 σχόλια:

sousou είπε...

Είσαι θεά :-)))

Διόνα είπε...

Sousou, ευχαριστώ, για όσο με παίρνει ακόμα. Όπου να ΄ναι βλέπω να μπαίνει η επιγραφή do not enter στην πόρτα :D

Aριάδνη είπε...

χαχαχα!! είσαι απίστευτη (με την καλή την έννοια!!)

Διόνα είπε...

Καλημέρα, Αριάδνη :D

popelix είπε...

Πρέπει να σου στείλω μια φωτογραφία με τα παιδιά μου, λίγες ώρες μετά τον ύπνο ... Πλήρης αταξία, κεφάλια, πόδια και σκεπάσματα αλλού για αλλού! Η μαμά δεν επεμβαίνει ποτέ, εκτός αν κινδυνεύουν να φουντάρουν από τα κρεβάτια τους. Αχ αυτή η "κανονικότητα" ... τη νοσταλγώ κάποιες φορές...

Διόνα είπε...

Popelix, εγώ του αλλάζω θέση όταν είναι πχ ανάποδα ή όταν είναι... καθιστός! Ναι, μερικές φορές τον βρίσκω καθιστό να ακουμπάει στον τοίχο! Επίσης του αλλάζω πλευρό όταν ροχαλίζει :)

Related Posts with Thumbnails