12.4.10

Πασχαλινό

Στην πασχαλινή οικογενειακή μας επίσκεψη στα ξαδέρφια στην Ελβετία, συνειδητοποίησα για άλλη μια φορά ότι τα πράγματα που με εντυπωσιάζουν περισσότερο δεν είναι τα συνηθισμένα αξιοθέατα, η αρχιτεκτονική, η φυσική ομορφιά και ο πολιτισμός, που έτσι κι αλλιώς τραβούν την προσοχή, αλλά οι δεδομένες καθημερινές λεπτομέρειες ενός κράτους και μιας κουλτούρας που περιλαμβάνει και υποστηρίζει την οικογενειακή ζωή, που εντάσσει και διευκολύνει τους πολίτες με τα παιδιά τους και που σέβεται τα παιδιά ως πολίτες από τη στιγμή κιόλας που ξεκινούν τη ζωή τους μωρά στο βρεφικό καρότσι.

Και με τον κίνδυνο να γίνω γραφική, ιδού μερικές εικόνες που με εντυπωσίασαν και που είμαι σίγουρη ότι θα συνεχίσουν να με εντυπωσιάζουν:


Σήμανση για χώρο βρεφικής φροντίδας στο διαδραστικό κέντρο επιστημών Technorama της Ζυρίχης.

Παιδική χαρά σε συνοικία της Ζυρίχης με τουαλέτες για τους επισκέπτες και χώρο βρεφικής φροντίδας.

Σήμανση σε πόρτα του τραμ για παιδικά καρότσια.

Αντίστοιχη σήμανση στο εσωτερικό του τραμ.

Χώρος βρεφικής φροντίδας στον ζωολογικό κήπο της Ζυρίχης.

Η σήμανση υπάρχει και στις γυναικείες και στις ανδρικές τουαλέτες, το ανθρωπάκι με το παντελόνι αλλάζει το μωρό!

Αυτοκινητάκι για τη μετακίνηση των παιδιών στον ζωολογικό κήπο. Το σπρώχνει ο συνοδός του παιδιού πιέζοντας τη λαβή προς τα κάτω.

Σήμανση για δωμάτιο βρεφικής φροντίδας και παιδότοπο στο αεροδρόμιο της Ζυρίχης.

Παιδότοπος στις πύλες αναχωρήσεων.

Για φαγητό καθίσαμε σε διάφορα μέρη και σε όλα υπήρχε παιδικό μενού και ζωγραφιές για τα παιδιά, τις οποίες έφερναν πριν καν φέρουν τον κανονικό κατάλογο. Και φυσικά υπήρχαν παιδικά καθίσματα φαγητού και αλλαξιέρες στις τουαλέτες.

Στη φωτογραφία, ο γιόκας χρωματίζει στο Nooba, ένα ασιατικό εστιατόριο, όπου και εκεί παρήγγειλε το παιδικό πιάτο του, ασχέτως αν τελικά προτίμησε το κοτόπουλο της θείας του.

Προσεχώς φωτογραφίες γενικώς από το ταξίδι και όχι μόνο από επιγραφές. Οι προηγούμενες ήταν για τις ανάγκες του μπλογκικού ρεπορτάζ :)

Χρόνια πολλά!
---------------
Η πρώτη μας οικογενειακή επίσκεψη στην Ελβετία εδώ.

8 σχόλια:

popelix είπε...

Καλώστηνε και τη mammaka!
Μας κόμπλαρες με αυτές τις φωτογραφίες ... πώς θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε εδώ ... Σε αντιπαραβολή, θα αναφέρω μια παιδική χαρά κοντά μας, πολύ όμορφη και καλά συντηρημένη κατά τα άλλα, στην οποία έχουν ανοικτό ένα από τα αφρώδη προστατευτικά πλακάκια ... για να κάνουν οι μικροί μπόμπιρες τσίσα :-S Η πενία τέχνες κατεργάζεται!

Διόνα είπε...

Καλώς σας βρήκα! Κοίτα να δεις, εγώ είχα μείνει στον παλιό κλασικό θάμνο :)
Πάντως είναι αλήθεια ότι είναι πολλές οι παιδικές χαρές που έχουν σύγχρονα παιχνίδια πλέον. Όλο και πιο σπάνια θα δεις τις παλιές κούνιες με τη σιδερένια αλυσίδα που κατέβαινε μπροστά στο παιδάκι, γκρ-γκρ-γκρ-γκρ.

ab είπε...

αν ξαναπάς επίσκεψη στην Ελβετία...ΜΕΙΝΕ ΕΚΕΙ!

Διόνα είπε...

Ab, δεν ξέρεις πόσο το προσπαθούμε, αλλά έχω καταλάβει ότι προσφέρονται να μας φιλοξενούν μόνο για διακοπές :D

butterfly είπε...

Γαμώτο! (συγνώμη για το λεξιλόγιο στο οικογενειακό τούτο μπλογκ)

Την επόμενη φορά που θα έρθετε επίσκεψη, πες μου!:)

Διόνα είπε...

Grützi, butterfly! Είδες στυλ, με τον αέρα της ντόπιας :D

Να σου πω το σκεφτόμουν κι εγώ αλλά υπέθεσα ότι θα ήσουν εκτός. Την επόμενη φορά θα δώσω σήμα!

mamma είπε...

Και την προηγούμενη φορά που είχες γράψει για την Ελβετία είχα ζηλέψει απίστευτα.

Δεν κάνει να τα βλέπουμε όμως αυτά γιατί μετά πως θα αντέξουμε αυτή τη χώρα που μας πληγώνει με κάθε ευκαιρία;

Διόνα είπε...

Mamma, κι εγώ ζηλεύω τη μεγάλη ευκολία με την οποία γίνονται μερικά πράγματα, όπως το να περπατάς ελεύθερος σε ένα πεζοδρόμιο, το οποίο χρησιμοποιείται μόνο από πεζούς. Πρωτοποριακό!

Related Posts with Thumbnails