27.5.10

Απροετοίμαστο


Κουίζ: τι κοιτούν έξι βουρκωμένοι ενήλικες με σχεδόν ισάριθμες ψηφιακές μηχανές ανά χείρας;
Τη σχολική παράσταση ενός πεντάχρονου.

Η πορτοκαλί φιγούρα σε μαύρο φόντο είναι το τέκνο στη σχολική γιορτή, σε έναν ρόλο-κλειδί στην ομάδα για το πορτοκαλί χρώμα του ουράνιου τόξου.

Η βιβλιογραφία και η εμπειρία των ήδη γονιών σε προετοιμάζει για πολλά στάδια από τη στιγμή που θα γεννηθεί το παιδί σου. Πώς θα αισθανθείς την πρώτη φορά που θα σφίξει το δάχτυλό σου μέσα στην παλάμη του, πώς θα είναι η πρώτη φορά που θα ανοίξει τα μάτια και θα σε κοιτάξει, η πρώτη φορά που θα χαμογελάσει, που θα περπατήσει, που θα πει μαμά και μπαμπά ή κάτι άλλο ακατάληπτο που στα αυτιά σου θα φτάσει σαν ένα καθαρό και ηχηρό κάλεσμα!

Κανείς δεν αναφέρει όμως πόσο εξίσου σημαντική είναι η πρώτη φορά που θα δεις το παιδάκι σου επί σκηνής, στην πρώτη του σχολική παράσταση. Κανείς δεν σε προετοιμάζει για τα δυνατά αισθήματα και τη συγκίνηση και για το πόσο σημαντικό είναι να έχεις φορέσει αδιάβροχη μάσκαρα!

Καθόμουν λοιπόν και εγώ στη θέση μου με τεντωμένη πλάτη για να μην χάσω στιγμή από την ολιγόλεπτη εμφάνιση και σφούγγιζα περιμετρικά το μάτι με τη μυτούλα από το χαρτομάντιλο με το απαράμιλλο και διαχρονικό στυλ ηλικιωμένης στην εκκλησία. Είδα τον γιόκα με τους φίλους του να διασκεδάζουν χαρούμενοι που έπαιζαν στο σχολικό έργο, τον είδα ξανά μικρό και φασκιωμένο στο μαιευτήριο, να πίνει γάλα αξημέρωτα και εγώ να κοιμάμαι σχεδόν πάνω από το μπιμπερό του, τον είδα να βουτάει για πρώτη φορά στη θάλασσα, τον είδα να πηγαίνει την πρώτη μέρα στο σχολείο χωρίς εμάς, είδα τα άλλα χαμογελαστά παιδιά με θαρρετά βλέμματα, είδα χαρά και μέλλον, είδα λιγάκι από τη ζωή του. Και μετά εννοείται ότι γύρισα σπίτι και είδα ξανά όλες τις φωτογραφίες...

13 σχόλια:

sstamoul είπε...

Τι καλά! Και του χρόνου!
(Σε νιώθω ακριβώς!)

mamma είπε...

Μπράβο του νέου! Να πούμε λοιπόν καλό καλοκαίρι;)


(εγώ να δεις τι κλάμα είχα κάνει...)

Διόνα είπε...

Στέλλα και Mamma, για μένα ήταν πρώτη φορά και ενώ κάπως την περίμενα τη συγκίνηση, δεν είχα αντιληφθεί το μέγεθος. Του χρόνου θα είμαι καλύτερα προετοιμασμένη και με αδιάβροχα καλλυντικά :)

peekaboo είπε...

sygkinithiika, Diona :-))
mpravo kai me to kalo kai alles tetoies xares!

Aspa είπε...

Ετοιμάζομαι να την ξαναζήσω την εμπειρία next week σε σχολεία και παράσταση μπαλέτου.
Πόσο σε καταλαβαίνω!
Αδιάβροχη μάσκαρα είναι MUST. Δεν το συζητώ!

Μαριλένα είπε...

Τέλεια, καλό σας καλοκαίρι και να τον καμαρώνεις πάντα :-).

Διόνα είπε...

Peekaboo, δακρύβρεχτο αυτό το ποστ τελικά :)

Aspa, καλή επιτυχία στις κόρες σου, περιμένουμε ενημέρωση!

Μαριλένα, ευχαριστώ, καλό καλοκαίρι και στα δικά σας τέκνα.

popelix είπε...

Σνιφ ... να το καμαρώνεις πάντα εύχομαι το παληκαράκι σου, σνιφ-σνιφ...
Εγώ μακιγιάζ δεν πολυφοράω αλλά έχω πρόβλημα με το συνάχι που με πιάνει ταυτόχρονα με τα δάκρυα... ο καθένας με τον πόνο του ;-)

Διόνα είπε...

Ευχαριστώ, Popelix. Και εσύ να καμαρώνεις τα δικά σου!

Αυτό το κλάμα τελικά θα έπρεπε να το αποφεύγουμε από πολλές απόψεις, αλλά φαίνεται πως δεν γίνεται...

Άννα είπε...

Καθε χρονο βλεπω τους γονεις, με τις ψηφιακες στο χερι και το μαυρο γυαλι για να μγ φαινεται το δακρυ (κανουμε τη γιορτη σε εξωτερικο χωρο συνηθως)
Εδω συγκινουμαι εγω που τα βλεπω...Που ειμαι εκει σε καθε προβα τους και νιωθω το καρδιοχτυπι πριν ξεκινησουν. Και εκεινη την αγκαλια μετα το τελος...

Και του χρονου

ΥΓ Ουτε η δασκαλα βαζει μασκαρα πλεον. Παθαινεις και μετα μαθαινεις!!!

Διόνα είπε...

Καλό καλοκαίρι, Άννα.
Να χαίρεσαι και να καμαρώνεις πάντα τα μαθητούδια!

Elena είπε...

Aχ και εγω σήμερα ανυπομονώ! Ειναι η πρώτη του γιορτή... Ένα μικρό αγοράκι 3 1/2 ετών έτοιμο να πεί 4 αράδες μπροστά σε κοινό... Σε ένα μεγάλο θέατρο... Απέναντι όλοι όσοι τον αγαπάνε και τον καμαρώνουν. Μα γιατί πάντα μοιάζει σαν να είναι η στιγμή που μόλις στον έχουν δώσει στα χέρια μετά τη γέννα? Ακόμα και τώρα. Φαντάζομαι ακόμα και στην ορκομωσία στο στρατό όπου βέβαια δεν θα τολμώ να του το πώ... Υπάρχει σύλλογος εξαρτημένων μαμάδων από τους γούς τους? χεχεχεχε

Διόνα είπε...

Elena, καλώς ήρθες και με το καλό σήμερα η πρώτη γιορτή του γιου σου. Τι ωραία ιδέα αυτή για τον σύλλογο! Αν δεν υπάρχει ήδη, μήπως να συντάξουμε το καταστατικό :D

Related Posts with Thumbnails