31.5.10

Πέντε

πράγματα που θα έκανα αλλιώς.

1. Θα έβλεπα ρεαλιστικά το γεγονός ότι έκανα τελικά καισαρική παρόλο που ο τοκετός ξεκίνησε κανονικά. Ίσως θα είχα γλιτώσει μήνες γοερού κλάματος.

2. Θα ήμουν πιο ξεψαρωμένη σε σχέση με τη φροντίδα των βρεφικών ρούχων. Ίσως θα είχα γλιτώσει ώρες και ώρες σιδερώνοντας μέσα έξω τοσοδούλικες κάλτσες μην τυχόν ξεφύγει καμιά ίνα και δεν αποστειρωθεί.

3. Θα ήμουν πιο ψύχραιμη στο θέμα του φαγητού. (Ο γιόκας πέρασε μια χορτοφαγική φάση σε ηλικία 6-12 μηνών και έφτυνε ό,τι είχε κρέας. Προσεχώς ποστ-αφιέρωμα.)

4. Θα δεχόμουν πιο εύκολα τη βοήθεια που μου προσφέρθηκε απλόχερα από την οικογένειά μου όταν γέννησα και δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου αντί να επιμένω ότι μπορούσα να τα καταφέρω όλα μόνη μου, να φροντίσω το μωρό, το σπίτι, τον εαυτό μου, να ανακαλύψω τον τροχό, το ελιξίριο της αθανασίας και να λύσω τα μυστήρια του σύμπαντος.

5. Δεν θα ανυπομονούσα τόσο πολύ να περάσει ο γιόκας από το ένα στάδιο ανάπτυξης στο άλλο, αυτό γίνεται έτσι κι αλλιώς πολύ γρήγορα από μόνο του και όπως λέει και το ρητό, τα χρόνια πίσω δεν γυρνούν.

Φωτογραφία
Τι είναι το Πέντε;

4 σχόλια:

Bookmommy είπε...

Πόσο συμφωνώ....πόσο μα πόσο... Γι'αυτό λένε ότι στο δεύτερο γίνομαστε πολύ πιο "κουλ" ενώ στο τρίτο...το αφίνουμε να μεγαλώσει μόνο του!

Διόνα είπε...

Bookmommy, το ξεψάρωμα αργεί να έρθει τελικά :)

AVRA είπε...

αχ βρε μαμακα ποσο δικιο εχεις συμφωνω με ολα!!!! και ποσο χαιρομαι που δεν ειμαι μονη σε αυτο τον πλανητη! :-)

Διόνα είπε...

AVRA κι εγώ χαίρομαι που κάνουν και άλλες μητέρες τις ίδιες σκέψεις. Ειδικά όταν τα βιώνεις όλα αυτά, νομίζεις ότι είσαι η εξαίρεση στον κανόνα και να οι τύψεις που μεγαλώνουν και να οι ανησυχίες... :)

Related Posts with Thumbnails