14.9.10

Το μπάσκετ

Το καλοκαίρι το τέκνο ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ. Άρχισε να πετάει μικρές μπάλες στη μπασκέτα πίσω από την πόρτα του δωματίου του και να ξεσηκώνει κινήσεις από τον μεγάλο του ξάδερφο. Επίσης άρχισε να πηγαίνει στο γήπεδο της γειτονιάς με τον μπαμπά του και να πετάει σουτάκια με μια ελαφριά παιδική μπάλα.

Ο ενθουσιασμός είναι απίστευτος. Νομίζω ότι έχουμε μπει επισήμως στην Εποχή της Μπάλας στην οποία εισέρχονται όλοι οι άρρενες κάποια στιγμή και δεν εξέρχονται ποτέ. Και ενώ πρόκειται σαφώς για ανδρικές δουλειές, είπα να δω κι εγώ ζεστά το θέμα προκειμένου να συνεχίσω να χτίζω τη σχέση μου με το παιδί μου. Σήμερα θα πετάξω μαζί του μια μπάλα σε ένα καλάθι, αύριο μεθαύριο θα με κάνει φίλη στο φέισμπουκ.

Στην ντουλάπα του σαλονιού όπου βάζουμε παλτά και ομπρέλες τον χειμώνα, στήθηκε προχείρως και μια δεύτερη μπασκέτα, επειδή ο χώρος είναι πιο άνετος για ελιγμούς και βολές. Τουλάχιστον δεν είναι μόνιμη κατασκευή και έτσι μπορούμε να τη βγάζουμε για να δώσουμε άνετα ένα σουαρέ.

Σε αυτόν τον χώρο άθλησης και ψυχαγωγίας βάζω και εγώ τα καλάθια μου. Το παιχνίδι κερδίζει ο παίκτης που θα βάλει πρώτος δέκα και δεν είναι ανάγκη να αναφέρω ποιος είναι αυτός που το καταφέρνει κάθε μα κάθε φορά.

Η φωτογραφία του ποστ είναι από προπόνηση σε ανοικτό γήπεδο και είναι κατά τη γνώμη μου αρκετά αποκαλυπτική για δύο λόγους: πρώτον, τέρμα οι χαριτωμένες φωτογραφίες που βγάζαμε με το τέκνο μικρό και το πατουσάκι του τρυφερά ακουμπισμένο μέσα στις παλάμες μας. Δεν χωράει πια και το παπούτσι σε πρώτο πλάνο μας το υπενθυμίζει. Και δεύτερον, υπάρχει πράγματι ένα ισόγειο κτίριο με κεραμίδια στη στέγη σε φωτογραφία που τραβήχτηκε στην Α' Αθήνας!

6 σχόλια:

popelix είπε...

Πάει το πατουσάκι δε λες τίποτα... Ευτυχώς του Μανολάκη τα πόδια είναι ακόμα λίγο αφράτα και τα βλέπω για παρηγοριά :-)

Διόνα είπε...

Popelix, είναι απίστευτο πόσο γρήγορα οι μικρές πατούσες φορούν Νο 30!

Ανώνυμος είπε...

Ανυπομονώ να ζήσω τη στιγμή που θα σας αντιμετωπίσουμε με τον υιό μου οικογενειακά σε ένα "ζόρικο" μονό, όπως αυτά που παίζαμε με τον μπαμπά σας στους Αμπελοκήπους. Τρέμετε! (και περιμένετε λίγα χρονάκια ακόμα)
dmpexr

Διόνα είπε...

dmpexr, κοίτα να δεις που μου φάνηκε συγκινητικό αυτό το σχόλιο και πάλι τσαλάκωσα το σκληρό προφίλ μου...

Εγώ πάντως θέλω να δω αγώνα γιων εναντίων μπαμπάδων :)

intomyarms είπε...

Γεια σου και συγχαρητήρια για το blog σου. Μπήκα και εγώ στην blogoσφαιρα με το http://mamaisarollingstone.blogspot.com/
Θα χαρώ πολύ να σε δω εκεί

Διόνα είπε...

Γεια σου, intomyarms :)

Related Posts with Thumbnails