20.10.10

Τα γεράματα


Ανάμεσα στις γυναίκες συνηθίζεται μια έκφραση που αφορά στην ηλικία και είναι κάπως έτσι: είσαι χ χρονών, μα δεν σου φαίνεται καθόλου! Αυτό είναι αλήθεια, η όψη μπορεί να διατηρείται και μπορεί επίσης να βοηθηθεί ώστε να διατηρείται. Αλλά αυτό που μερικές φορές δεν είναι ορατό δεν σημαίνει ότι είναι και αθόρυβο. Λίγο τα γόνατα που τρίζουν όταν σκύβουμε να πιάσουμε ένα λέγκο, λίγο ένα βογκητό για τη μέση που πονάει όταν σηκωνόμαστε, προδίδουν το χειλάκι πετροκέρασο και το μάγουλο βερίκοκο.

Μερικές φορές αναρωτιέμαι πώς με βλέπει ο γιόκας από πλευράς ηλικίας, σίγουρα μεγάαααλη αλλά τι ακριβώς σημαίνει μεγάλη στο μυαλό του; Το καλοκαίρι που είχα γενέθλια θυμάμαι την εξής σκηνή στη θάλασσα. Μαμά, πόσο είπαμε ότι έγινες, 18; 38, γλυκέ μου (είπα εγώ για να λάμψει η αλήθεια). Η μαμά μου έγινε 48! (γύρισε και είπε θριαμβευτικά στη φίλη του που κολυμπούσαν μαζί, χωρίς να έχει ιδέα για τις ψυχολογικές επιπτώσεις των λόγων του στη μανούλα). Θέλω να πιστεύω ότι στο μυαλό του το 18 και το 48 δεν απέχουν πολύ, ότι είναι δύο ηλικίες μεγάλων που μπορούν να οδηγούν αυτοκίνητο, να κοιμούνται πιο αργά από εκείνον και να πλένουν τα δόντια τους χωρίς να τους το υπενθυμίζει κάποιος.

Και επιστρέφουμε σε αυτό που δεν φαίνεται αλλά που ακούγεται. Παίζαμε κάτω στο πάτωμα και σηκώθηκα να φέρω πλαστελίνες. Ήταν μια τραγωδία, είχα πιαστεί εδώ και μέρες, δυσκολεύτηκα παραπάτησα και γενικά μου πήρε λίγο χρόνο μέχρι να πετύχω την όρθια θέση με τα απαραίτητα αχ βαχ. Το τέκνο με κοιτούσε από κάτω με το τρυφερό βλέμμα, την κατανόηση αλλά και την απορία που έχεις όταν κοιτάζεις έναν μεγαλύτερο αγαπημένο σου άνθρωπο που βλέπεις ότι χρειάζεται βοήθεια για να κάνει κάτι απλό όπως να ρυθμίσει τα κανάλια του βίντεο ή να σύρει μια βαλίτσα μέχρι το ασανσέρ, ενώ είσαι σίγουρος ότι παλιά το μπορούσε. Είσαι αστεία, Διόνα, απεφάνθη.

8 σχόλια:

popelix είπε...

Πάρε και εσύ καλή μου ένα τραπεζάκι με καρεκλίτσες από το ΙΚΕΑ, θα είναι σίγουρα πιο εύκολο από πάτωμα! Δοκιμασμένο ;-) Έχει και γραφεία που τα πόδια τους ρυθμίζονται σε ύψος από 60 εκ.

sousou είπε...

...ας πούμε ότι απλά έχει αλλάξει το soundtrack του σώματος... όλο mazoo δεν λέει! θέλει και λίγο ΜπΑΧ!
φιλιάαα

AVRA είπε...

πραγματι ειναι να αναρωτιεσαι τι σκεφτεται το μυαλουδακι τους τετοιες ωρες...και ο δικος μας οταν μας ρωτα γαι την ηλικια μας μας κοιταζει περιεργα...τυχαιο ? δεν νομιζω...! :-PPPP

Διόνα είπε...

Popelix, έχουμε ολόκληρη προίκα από το ΙΚΕΑ - και το χαλί ΙΚΕΑ είναι αλλά είχαμε στρώσει ένα βουνό λέγκο κάτω και όταν πήγαμε να μεταφερθούμε στο τραπέζι για τις πλαστελίνες, ε εκεί λύγισα η αγύμναστη!

Sousou, χαχαχα απίθανο σχόλιο!
ΜπΑΧ :D

AVRA, αναρωτιέμαι πώς δεν αναρωτιέμαι και σχεδόν πάντα εκπλήσσομαι όταν μου αποκαλύπτονται τα όσα σκέφτεται :)

mamma είπε...

Εγώ είμαι σε Μπαχ διάθεση αρκετά χρόνια τώρα και δεν προκαλώ στον Τρομερό καμία έκπληξη όταν σηκώνομαι βογκώντας από το πάτωμα (αυτός είναι και ο λόγος που παντρεύτηκα τόσο μικρότερο άντρα, να μπορεί να κάνει αυτά που εγώ ΔΕΝ :)))))

Διόνα είπε...

Mamma, μα τι σκέψη :)))
Εγώ πάλι πηγαίνω γυμναστήριο για να ξεσκουριάζω και έχω και ένα ιστορικό πιασιμάτων και μέσης για το οποίο πρέπει ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΣ να γυμνάζομαι και ελπίζω σε αυτήν μου την επιμέλεια για να μην ξαναπιαστώ. Ο Μπαχ όμως παραμένει παρόλα αυτά!

Elena είπε...

Νομιζω οτι οσο ακομα παιζουν με τα λεγκω το 18 και το 48 θα ειναι ακριβως το ιδιο : μια κατηγορια - ΟΙ Μεγαλοι και οι ιδιοι ΟΙ μικροι... Απο μια ηλικια και μετα γινονται ΟΙ αυτοι που δεν μας καταλαβαινουν απλα ( εφηβεια) και μετα ΟΙ αγαπημενοι μας χωρις ηλικια! Εγω τουλαχιστον αυτο επαθα... Και τωρα εχω διαχωρισει το ηλικιακο στους δικους μου... Ακομα κι η γιαγια μου, μου φαινεται νεα!

Διόνα είπε...

Γεια σου, Έλενα.
Θα έρθει λοιπόν και η ηλικία που θα είμαστε οι Αυτοί που δεν θα τους καταλαβαίνουμε και το χάσμα θα είναι αγεφύρωτο... βαθύς αναστεναγμός...
Πάντως έχεις δίκιο. Κι εγώ πλέον βλέπω πιο ελαστικά τον χρόνο και ποιον θεωρώ μεγάλο. Θεωρώ (αρκετά) μεγάλους όλο και λιγότερους ανθρώπους ηλικιακά. Ίσως για να μην μπω κι εγώ στο ίδιο γκρουπ!

Related Posts with Thumbnails