16.11.10

Η μέρα φεύγει...

Είναι κάποιες μέρες που φτάνει το βράδυ και δεν έχω κάνει τίποτα, παρόλο που όλη μέρα κάτι κάνω. Στον απολογισμό, όμως, τα μετράω και δεν μου βγαίνουν. Ούτε η μετάφραση έχει προχωρήσει όπως θα έπρεπε (είναι μια τάση της μετάφρασης αυτή, παρακαλώ όπως πάρουν θέση οι φίλοι επισκέπτες μεταφραστές), ούτε τα οικιακά έχουν μπει στη θέση τους, ούτε ο προσωπικός χρόνος έχει αξιοποιηθεί και έτσι η μέρα φεύγει και αντί να χάνομαι και εγώ μαζί της, μια σκούρα φιγούρα μπροστά από έναν ήλιο που δύει στο βάθος, δεν έχω προλάβει καν να πλύνω τα δόντια μου και να φτιάξω το τάπερ του τέκνου για την επομένη.

Αυτή η ανάρτηση είναι μια ανοικτή πρόσκληση-κατάθεση ψυχής. Αν κάποιος επισκέπτης έχει κάποιο μυστικό διαχείρισης χρόνου που θα ήθελε να μοιραστεί, αν κάποιος από εμάς διαθέτει ημέρες με περισσότερες από 24 ώρες, αν είναι κάτοχος μαγικού ραβδιού ή απλά ένας πολύ καλά οργανωμένος άνθρωπος, το ιστολόγιο θα χαρεί πολύ να φιλοξενήσει τις σωτήριες προτάσεις του. Ημερήσια προγράμματα που περιλαμβάνουν τουλάχιστον 7ωρο ύπνο θα προτιμηθούν.

(Το ποστ είναι προϊόν 10λεπτης έμπνευσης, το μπλογκ ουδεμία ευθύνη φέρει για τον κακό χαμό στον χρόνο της κατόχου του και με την αφορμή δηλώνει ότι αισθάνεται επίσης παραμελημένο.)

9 σχόλια:

sstamoul είπε...

Νομίζω ότι είναι θέμα ορισμού του προβλήματος. Το πρόβλημά μας δεν είναι ότι "δεν προλαβαίνουμε να κάνουμε τίποτα". Το πρόβλημά μας είναι ότι "νιώθουμε σαν να μην κάναμε τίποτα". Γιατί ακόμα κι αν η μετάφραση και το ταπεράκι περιμένουν ακόμα, αυτό που μένει στο τέλος της ημέρας είναι εκείνο το βιαστικό φιλί στην πόρτα, είναι ένα γρήγορο "σ' αγαπώ, θα τα πούμε το βράδυ", είναι το χαμόγελο την ώρα που κλείνεις το τηλέφωνο... Είναι αυτά τα μικρά που δεν τα θυμάσαι κάνοντας τον ημερήσιο απολογισμό, αλλά αυτά έφτιαξαν τη μέρα σου. Και δεν ήταν καθόλου μια χαμένη μέρα αν είχε αυτά μέσα!
(Εγώ αυτά λέω στον εαυτό μου όταν κάνω τις ίδιες σκέψεις με αυτές στην ανάρτησή σου...)

Διόνα είπε...

Στέλλα, έχεις πολύ δίκιο. Είναι κρίμα να υπερισχύει η αίσθηση ότι δεν κάνουμε τίποτα απλά και μόνον επειδή μένουν πίσω μερικά πρακτικά. Θα προσπαθώ να το έχω στο μυαλό μου όταν μου έρχεται διάθεση για τέτοια ποστ :)

AVRA είπε...

εγω παλι νιωθω οτι οσο και να τις μετραω , δεν φτανουν..οποτε σε συμμεριζομαι απολυτα!! ;-))

(τι να σου κανει το 24ωρο ????)

Sarita είπε...

Εγώ πάλι με δυο μωρά, τα καθήκοντα της νοικοκυράς αλλά και τη γραμματειακή υποστήριξη του συζύγου (η μετάφραση αποτελεί ευχάριστη ανάμνηση του παρελθόντος)νιώθω σαν πολιτικός. Όλο λέω ΘΑ κάνω..., ΘΑ πάω..., και στο τέλος της ημέρας δεν έχω κάνει τίποτα από αυτά που ήθελα αλλά χίλια άλλα. Μάλλον είναι κάποια ιδιορρυθμία του σύμπαντος που επηρρεάζει εμάς τις μαμάδες!

Διόνα είπε...

AVRA, στο μέτρημα βγαίνουμε πάντα χαμένες, με εξαίρεση τις διακοπές ίσως. Αλλά και περισσότερες να ήταν οι ώρες, δεν είμαι σίγουρη ότι θα περίσσευαν...

Σαρίτα, καταπληκτικό το σχόλιο για τον πολιτικό και τα θα... θα..! Πολύ πετυχημένο και περιγράφει ακριβώς την κατάσταση.

popelix είπε...

Δεν μπορεί ... διαβάζεις το μυαλό μου! Μου τα έκλεψες αυτά, δικά μου είναι σου λέω! Αααααααχ!!!!!!!!
Νομίζω ότι χρειάζεται μια βαθιά ανάσα, ένα φλιτζάνι τσάι (ένα κουτί σουπερμαντολίνη ...) και το σκεπτικό της Στέλλας...
Νομίζω (επανάληψη...) πάντως ότι φταίει και ο χειμώνας! Κάτι ξέρουν οι αρκούδες που την πέφτουν για ύπνο ;-)

Διόνα είπε...

Popelix, και εσύ βρίσκεσαι στο δικό μου μυαλό! Πόσες φορές έχω πει την ατάκα: πάω για ύπνο, ξυπνήστε με την άνοιξη :)
Δεν πιάνει όμως, οπότε θα ακολουθήσω τις συμβουλές σας οι οποίες είναι σωστές και δοκιμασμένες. Μα είναι όμως κάτι μέρες, μα κάτι μέρες άτιμες εντελώς... (και με σαφώς λιγότερες ώρες, το καταγγέλω!)

Ανώνυμος είπε...

Με τον ερχομο του δευτερου μωρου στο σπιτι μας απορυθμιστηκαμε εντελως (και υπαρχει και αρκετη βοηθεια από μαμα).Απλοποιησαμε λοιπον μερικα πραγματα. Από σιδερο τα απολυτως απαραιτητα (οχι πετσετες κλπ), Μαγειρεμα κανουμε με τον μεγαλο γιο το απογευμα ωστε να φτασει για 2 μερες, και Κυριακη τα δυσκολα και πιο αγαπημενα φαγητακια.(Ομολογω πως ερχεται και κανενα ταπερακι απο μαμα μεσα στην εβδομαδα ιδιως για τον πιτσιρικα για το σχολειο).Σκουπα ηλεκτρικη συνδιαζεται με τον μεγαλο μου παντα με την μορφη διαγωνισμου¨εγω την σκουπα, αυτος ενα τηλεκατευθυνομενο....ε, δεν κινουμαστε με μεγαλη ταχυτητα, αλλα παιζοντας κανουμε και καμια δουλεια!! Το βρεφακι μας χαζευει, ευτυχως τρελενεται να ειναι διπλα στον αδελφο του και ειναι χαρουμενο μονο και μονο που βλεπει κινιτικοτητα γυρω του.
Συμπερασμα:
Προσωπικος χρονο: ελαχιστος, καθαριοτητα: τα στοιχειωδη, παιχνιδια με τα πιτσιρικια: πολλα.
Με τον αντρα μου βρισκομαστε μεταξυ 10-11.30 που οργανωνουμε τα της επομενης.
Και υποτιθεται οτι εχω και μειωμενο ωραριο εργασιας για αυτον τον χρονο τρομαρα μου..!!
Υπομονη
Αντα

Διόνα είπε...

Καλημέρα, Άντα. Έχετε πολύ ωραίο πρόγραμμα! Ειδικά το κόλπο με την ηλεκτρική και το τηλεκατευθυνόμενο ακούγεται τέλειο. Έτσι συμμετέχει κι αυτός και δεν ανυπομονεί να τελειώσεις.

Κάνω κι εγώ εκπτώσεις σε διάφορα οικιακά, άλλωστε δεν θεωρώ τον εαυτό μου καμιά αφοσιωμένη νοικοκυρά, το αντίθετο μάλιστα, ξερόβηχας...

Μου αρέσει πολύ αυτό που λες και συμφωνώ καθώς το θεωρώ πολύ σημαντικό:
παιχνίδια με τα πιτσιρίκια: πολλά!

Related Posts with Thumbnails