8.12.10

Ο Μόγλης και ο Μπένζαμιν Μπάτον


Υπάρχουν δύο βιβλία που, κατά την προσωπική μου γνώμη, περιγράφουν με απογυμνωμένο και αληθινό τρόπο τις σχέσεις οικογένειας και κοινωνίας, την αποδοχή που δείχνουν οι γονείς απέναντι στα παιδιά τους, την αποδοχή που επιζητούν από την κοινωνία και που αυτή η τελευταία αξιολογεί ότι θα τους προσφέρει. Είναι Tο βιβλίο της ζούγκλας του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ και Η απίστευτη ιστορία του Μπένζαμιν Μπάτον του Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ.

Το Βιβλίο της ζούγκλας το είχα διαβάσει μικρή σε έκδοση για παιδιά και έχω δει άπειρες φορές την ταινία κινουμένων σχεδίων. Διαβάζοντάς το ξανά ολοκληρωμένο, δεν βρήκα μια ιστορία για παιδιά αλλά για ενήλικες και τον κόσμο τους. Ο Μόγλης είναι ένα παιδί που μεγαλώνει σε μια οικογένεια λύκων στη ζούγκλα της Ινδίας. Η οικογένεια των λύκων διχάζεται ως προς το κατά πόσον πρέπει να τον δεχτεί, ενώ πολλές είναι οι αντιδράσεις και από την υπόλοιπη κοινωνία των ζώων σε σχέση με τη διαφορετικότητά του και την αναστάτωση που φέρνει. Μεγαλώνοντας ο Μόγλης πηγαίνει να ζήσει ανάμεσα σε ανθρώπους όπου θα περίμενε κανείς ότι θα ήταν απολύτως αποδεκτός ως όμοιος και ίσος. Ωστόσο, το χωριό δεν τον δέχεται, στρέφεται εναντίον της οικογένειας που τον αγκαλιάζει ως το χαμένο από χρόνια παιδί της, με τραγικές συνέπειες και άσχημο τέλος για όλη την κοινότητα. Ο διαφορετικός Μόγλης ήταν άνθρωπος στη ζούγκλα και ζώο στην κοινωνία των ανθρώπων.

Το διήγημα Η απίστευτη ιστορία του Μπένζαμιν Μπάτον έγινε μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία πριν μερικά χρόνια. Δεν έχω δει την ταινία, εκτός από μερικές σκηνές στο τρέιλερ και ενδέχεται να κάνω λάθος, αλλά διαβάζοντας το βιβλίο έχω την εντύπωση ότι η οπτική είναι εντελώς διαφορετική. Το βιβλίο είναι μια λιτή αφήγηση της ιστορίας ενός επιφανούς ζευγαριού στα 1860, το οποίο περιμένει με χαρά και προσδοκίες τη γέννηση του πρώτου παιδιού του. Το παιδί όμως που γεννιέται είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Γεννιέται σε σώμα μωρού αλλά είναι ήδη ηλικιωμένο.

Η οικογένεια είναι δύσκολο να το δεχτεί, το ίδιο και ο περίγυρος. Με την πάροδο των ετών και καθώς μικραίνει σε ηλικία, γίνεται ένας απίστευτα αγαπητός και δημοφιλής άντρας, με ωριμότητα και γοητεία, στοιχεία που δεν φθίνουν αλλά ολοένα ενισχύονται. Παντρεύεται την αγαπημένη του και απολαμβάνει κοινωνική καταξίωση. Ωστόσο, εκείνη γερνάει και χάνει την ομορφιά της ενώ εκείνος γίνεται όλο και πιο νέος, όλο και πιο όμορφος και δεν τη βρίσκει το ίδιο γοητευτική. Αποκτούν έναν γιο και ο γιος αποκτά τη δική του οικογένεια. Όμως ο γιος του Μπένζαμιν Μπάτον είναι ένα αξιοσέβαστο μέλος της κοινωνίας. Δεν νιώθει άνετα με έναν πατέρα που όλο μικραίνει σε ηλικία, που χρειάζεται φροντίδα παιδιού και που ντρέπεται να τον γράψει ακόμα και στο σχολείο! Ο Μπένζαμιν Μπάτον είναι για άλλη μια φορά διαφορετικός και μη αποδεκτός. Η ζωή του τελειώνει όπως θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει, ως νεογέννητο βρέφος μέσα σε μια κούνια.

Τα βιβλία The Jungle Book και The Curious Case of Benjamin Button μπορείτε να τα διαβάσετε ηλεκτρονικά στα αγγλικά στο Project Gutenberg.

5 σχόλια:

mamma είπε...

Δεν ξέρω για το βιβλίο πάντως η ταινία ήταν μεγάλη πατάτα.

Διόνα είπε...

Mamma κι εμένα έτσι μου είχε φανεί από τις σκηνές που είδα. Το βιβλίο είναι όμως δυνατό, τουλάχιστον αυτήν την επίδραση είχε σε μένα.

Ανώνυμος είπε...

Καλημέρα! Δεν υπάρχει ταινία του David Fincher που να είναι πατάτα. Εμπορικές είναι όλες του βέβαια αλλά από τις καλές. Προσωπικά, ήταν από τις αγαπημένες ταινίες εκείνου του έτους. Σε συνδυασμό με τη αναμονή του υιού μας την περίοδο εκείνη, η συγκίνηση κατά τη διάρκεια της ταινίας ήταν ξέχειλη...
dmpexr

Διόνα είπε...

dmpexr, στο διήγημα πάντως οι γονείς μόνο αγάπη δεν έδειξαν στο παιδί που γεννήθηκε. Είναι αρκετά ωμό.
Κι εμένα μου αρέσουν ταινίες του που έχω δει, η συγκεκριμένη δεν με τράβηξε.

Διόνα είπε...

Ξεχάστηκα, καλημέρα!

Related Posts with Thumbnails