15.12.10

Όλη η αλήθεια για τον Άγιο Βασίλη

Οι γονείς μου ποτέ δεν καλλιέργησαν τον μύθο του Άγιου Βασίλη και γι' αυτό μάλλον δεν θεώρησα και εγώ ότι έπρεπε να το κάνω. Όπως συμβαίνει, όμως, με πολλά από τα σχέδια που έχουν τόσο σοφά σχεδιάσει οι γονείς στο μυαλό τους, έτσι και το δικό μου κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος μόλις μπήκε στο παιχνίδι ο απόλυτα ανατρεπτικός παράγων, ΤΟ ΠΑΙΔΙ!

Το παιδί λοιπόν, λίγο από τις χριστουγεννιάτικες ιστορίες που διαβάζουμε στο σπίτι, λίγο από τους συνομήλικους, λίγο από το εορταστικό μάρκετινγκ που δεν μπορείς να το αποφύγεις ακόμα και αν χτίσεις τα παράθυρα του σπιτιού και τα παράθυρα της τηλεόρασης, γνωρίζει ότι υπάρχει ο Άγιος Βασίλης και ότι φέρνει δώρα στα παιδιά.

Δεν έχω καταλάβει αν το πιστεύει ή όχι και ποτέ δεν ρωτάω ευθέως. Όπως μου είχε πει και παλιότερα όταν κοιτούσε έξω από το παράθυρο μήπως τυχόν περάσει το έλκηθρο, δεν πειράζει να κοιτάμε! Έτσι κι εγώ πάω πάσο στο θέμα Άγιος Βασίλης και το χειρίζομαι με τους εξής χορευτικούς ελιγμούς:

Λειτουργώ σαν τις μυστικές υπηρεσίες, δεν επιβεβαιώνω αλλά και δεν αρνούμαι την ύπαρξή του.

Χρησιμοποιώ πολύ συχνά τη φράση, ο μύθος του Άγιου Βασίλη. (Αυτό ίσως πρέπει να αρχίσω να το κάνω και όταν αναφέρομαι στη σύνταξη του μπαμπά και της μαμάς, για να μην βρεθεί προ εκπλήξεως όταν συνειδητοποιήσει ότι θα χρειαστεί να μας γηροκομήσει...)

Κάνω πάσα με την ερώτηση, εσύ τι νομίζεις; Καθόλου εκπαιδευτικό όταν ένας νεαρός άνθρωπος στρέφεται στον ωριμότερο, ηλικιακά τουλάχιστον, για απαντήσεις. Κερδίζεις χρόνο όμως.

Βλέπω ότι δεν είναι απόλυτα σίγουρος, έχει πρακτικές απορίες, όπως πώς προλαβαίνει να πάει σε όλα τα σπίτια και τα σχετικά. Μια φορά μάλιστα μου αποκάλυψε πως ξέρει ότι δεν υπάρχει στ' αλήθεια Άγιος Βασίλης αλλά υπάρχει μαγεία! Επίσης, βλέπω ότι δίνουν και παίρνουν οι συζητήσεις με άλλα παιδιά και οι ερωτήσεις πολλαπλασιάζονται ή απαντώνται.

Αφουγκράζομαι και περιμένω. Κατά βάθος δεν πιστεύω ότι πιστεύει. Θέλει να έχει όλη την αγωνία και την προσμονή του δώρου, θέλει να φαντάζεται ότι κάπου το δωράκι του ετοιμάζεται και θα έρθει με μαγικό τρόπο κάτω από το δέντρο του σπιτιού του. Όταν απαντάει λογικά στις λογικές απορίες του, βλέπω ότι συγκρούεται μέσα του, καθώς αυτή ακριβώς η λογική τον οδηγεί σε άλλα συμπεράσματα. Είμαι δίπλα του σε ρόλο παρατηρητή για να βοηθήσω όταν μου ζητηθεί. Αν μπορώ να κάνω μια πρόβλεψη, η επόμενη χρονιά θα είναι καθοριστική και ίσως να σημάνει τη λήξη.

7 σχόλια:

sitronella είπε...

Αχ αυτό το πρόβλημα το αντιμετωπίζω κι εγώ κι ας είναι κοτζαμ μαντραχαλακια πλέον.
Εγω ξεκίνησα υποστηρίζοντας το μύθο του Άγιου Βασίλη γιατί το πίστευα κι εγώ μικρή και έχω πολύ καλές αναμνήσεις από αυτό. Και ήταν και ευκαιρία για τζέρτζελο. Πίστευα όμως πως σε κάποια ηλικία και μετά θα ερχόντουσαν μόνα τους να μου πουν πως δεν υπάρχει κλπ. Να που έχει φτάσει 10 χρονών ο μεγάλος, δεν πιστεύει σε απολύτως τίποτα μαγικό, ΕΚΤΟΣ από τον άγιο βασίλη (και τη νεράιδα των δοντιών -χμ μήπως γιατί και οι δυο του φέρνουν δώρα;;;)
Έχω φτάσει σε σημείο που δεν ξέρω πως να το χειριστώ. Από τη μια πιστεύω πως ούτε αυτά πραγματικά πιστεύουν αλλά τα συμφέρει και τους αρέσει και από την άλλη πετάνε διάφορα κουλά που με κάνουν να αναρωτιέμαι. Κάνω κι εγώ την πάπια με ερωτήσεις αποφυγής τύπου "εσύ τι πιστεύεις" και μέχρι τώρα η συζήτηση δεν έχει οδηγήσει πουθενά. Και ίσως να έπρεπε σιγά σιγά να το ξεκόβουμε, αλλά από την άλλη, γιατί; Διασκεδάζουμε όλοι (όσο δε ζητάνε κάτι απίστευτα πράγματα που θεωρούν πως ο άγιος θα μπορέσει να τους βρει...) Μου φαίνεται πολύ άσχημο ξαφνικά να τους ανακοινώσω πως τίποτα δεν είναι αλήθεια...

popelix είπε...

Εμένα μου άρεσε αυτό για τη σύνταξη :-p Πόσο καλό είναι που είμαστε κοντά και αφουγκραζόμαστε τις σκέψεις τους, ακόμα και τους προβληματισμούς τους πάνω σε έναν μύθο! Τι λες μαμά WHAM;

Διόνα είπε...

Sitronella, νομίζω ότι καλά κάνεις και δεν τους λες ευθέως ότι δεν είναι αλήθεια. Κατά τη γνώμη μου, είναι μια δική τους ανάγκη που όταν έχει καλυφθεί ή πάψει να υπάρχει, θα το κόψουν μόνοι τους. Αυτό θέλω να πιστεύω και για τον δικό μου γιο. Νομίζω ότι από μια ηλικία και μετά είναι ελεγχόμενη η πίστη που έχουν στον μύθο και αργότερα μπορεί να γίνει παράδοση και έθιμο. Προσωπικά, το απολαμβάνω κι εγώ αν και σε προχωρημένη ηλικία :)

Συναδέλφισσα WAHM, αυτό με τη σύνταξη είναι δυστυχώς κωμικοτραγικό αλλά ας μην το πιάσουμε μέρες που είναι...
Και ναι, είναι ωραίο να κάνουν τόσο πολλές σκέψεις γύρω από έναν μύθο. Ο ρόλος της φαντασίας δεν πρέπει να υποτιμάται, ούτε μεγαλώνοντας!

mamma είπε...

Εμείς πάντως φέτος θα "κάνουμε" τον Αι Βασίλη!

Μεγάλο θέμα άνοιξες που εγώ ακόμα δεν έχω καταλήξει σε θέση. Για την ώρα κάνω πως υπάρχει.

Διόνα είπε...

Mamma, εσείς είστε πολύ μπροστά :)

sofia είπε...

Καλημέρα!
Εγώ είχα όλη την καλή διάθεση να υπάρχει μαγεία και όλα τα σχειτικά, αλλα΄ξύπνησε και είδε το δώρο σε λάΘος ώρα και πήγε άπατο το σχέδιο!!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!

Διόνα είπε...

Γεια σου, Σοφία.

Πώς έγινε δηλαδή; Το βάλατε νωρίς και δεν πίστεψε ότι ήρθε ο Άγιος το βράδυ;

Κάνουμε ό,τι μπορούμε αλλά υπάρχουν και τα απρόοπτα :)

Καλή Χρονιά!

Related Posts with Thumbnails