30.3.11

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,



είμαι άρρωστη εδώ και αρκετές ημέρες και έχω λίγο από όλα. Γύρω μου συμβαίνουν διάφορα, κάποιοι λένε ποιήματα της 25ης Μαρτίου και έχουν αργία που σημαίνει ότι κυκλοφορούν στο σπίτι, κάποιοι άλλοι αναλαμβάνουν όλες τις δουλειές, τα ψώνια και τις μεταφορές-μετακομίσεις και γενικά το σπίτι αυτο-οργανώνεται.

Θα μπορούσα λοιπόν να απολαύσω την αθλία κατάστασή μου ξάπλα στον καναπέ μου, χωμένη κάτω από τις κουβέρτες μου και ένα βουνό χαρτομάντιλα. Μάταια όμως. Εκεί που χαλαρώνω, με ζώνουν οι τύψεις ότι έχουν μείνει πίσω ένα σωρό πράγματα παιδικά, οικιακά, μεταφραστικά, μπλογκικά… Οι Ερινύες της σύγχρονης μανούλας την κυνηγούν κραδαίνοντας ασιδέρωτες φανέλες και βιολογικά κολοκυθάκια. Δεν υπάρχει χρόνος για ιώσεις. Ευτυχώς όμως υπάρχουν και στιγμές που ούτε οι τύψεις ούτε τα άπλυτα μπορούν να με κάνουν να σηκωθώ. Ξεκουράζομαι για να δυναμώσω ενώ, τι έκπληξη, το σπίτι εξακολουθεί να λειτουργεί και χωρίς εμένα. Απόδειξη η φωτογραφία. Τα αγόρια χώρισαν το τραπέζι στη μέση και καθείς εφ’ ω ετάχθη. Να θυμηθώ μόνο να τους ρωτήσω πού και τι τρώνε τόσες μέρες…

6 σχόλια:

mamma είπε...

Κι εγώ με λύπη μου συνειδητοποίησα (όταν ξεράθηκα 10 μέρες με τον Η1Ν1) πως το σπίτι δεν διαλύθηκε και οι άντρες μου δεν ψόφησαν της πείνας.


Περαστικά σου γρήγορα.

sstamoul είπε...

Περαστικά!
Μην επαναπαύεστε, ω, μάνες (mamma και mammaka), είναι η αίσθηση του "προσωρινού" που κρατά τα πάντα γύρω σας σε τάξη να περιμένουν την επάνοδό σας! Αν η ασθένεια (ο μη γένοιτο) διαρκέσει παραπάνω, δε θ' αργήσει να έρθει το χάος! (Καθόλου καθησυχαστική δεν είμαι, το ξέρω).

Ανώνυμος είπε...

Αγαπημένη μας ΜΑΜΜΑΚΑ περαστικά! Είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρουν τα αγόρια σου (κι ας απλώσανε τα αεροπλανάκια στο τραπέζι). Όσο για το φαγητό τους υποπτεύομαι ότι κάνουν τις ατασθαλίες που απαγορεύονται εν τη παρουσία σου. Ελπίζω κατά τα άλλα να σε φροντίζουν όπως σου αξίζει.
dmpexr

Διόνα είπε...

Mamma, νομίζω ότι είμαι καλά ή σχεδόν καλά πλέον (ποτέ δεν ξέρεις με τις ιώσεις, πάνε-έρχονται). Μια χαρά τα βγάζουν πέρα όλοι πάντως, είναι βέβαιο!

Στέλλα, έχεις δίκιο για το προσωρινό. Νομίζω ότι είναι η αίσθηση ότι οι μαμάδες πάντα επανέρχονται δυναμικά.

dmpexr, ευχαριστώ. Τα αγόρια με φρόντισαν πολύ, δεν μπορώ να πω!

AVRA είπε...

περαστικα σου γρηγορα και οριστικα!!!

αμαν αυτες οι ιωσεις...σου μιλω ειλικρινα οτι απο τον οκτωβρη μεχρι τωρα δεν εχουμε ηρεμησει , και τωρα που σου γραφω βηχω....

anyway... η αισθηση του προσωρινου ειναι που κραταγε τους αντρες σου σε εγρηγορση αλλα ακομη και ετσι δεν πειραζει σημασια εχει οτι τα καταφεραν!!!

φιλια!

Διόνα είπε...

AVRA, περαστικά και σε σένα. Σε καταλαβαίνω απόλυτα, υπάρχει κάτι που σέρνεται και μοιάζει να μην εκτονώνεται ποτέ εντελώς παρά τον βήχα και τα λοιπά!

Related Posts with Thumbnails