27.4.11

Πάσχα στο χωριό, 2011

Επιστροφή από το χωριό, το οποίο φέτος το Πάσχα είχε το κλίμα της ερήμου. Ζέστη και λιακάδα το πρωί και ψοφόκρυο από το απόγευμα και μετά. Ο νέος βόλταρε πεζή αλλά και με το ποδήλατο, έριχνε ύπνους και ακολουθούσε αυστηρή διατροφή πλούσια σε ω-3. Πρέπει να έφαγε ό,τι είχε λέπια, πλοκάμια και κέλυφος στο χωριό και εμείς μαζί του.

Τις ώρες που περνούσαμε στο σπίτι απασχολούμασταν παιδαγωγικά και δημιουργικά. Είχαμε πάρει αγκαλιά το τηλέφωνο και παίζαμε παιχνίδια σε απόλυτα αρμονική οικογενειακή συνεργασία, μία πίστα εγώ, μία ο γιόκας, σειρά σου μαμά, ευχαριστώ παιδί μου, παρακαλώ μαμά είσαι πολύ καλή, αχ γλυκέ μου και εσύ είσαι πολύ καλός, είδες τι γρήγορα που έβγαλες το επίπεδο, ναι αλλά κι εσύ ξεκλείδωσες την τάδε πίστα, ναι αλλά πρώτος εσύ μου έδειξες πώς να ρίχνω τη βόμβα με το αυγό… κ.ο.κ. Ειλικρινά, νομίζω ότι μπορεί και να ξεπέρασα το επιτρεπόμενο όριο ενασχόλησης ανηλίκου με ηλεκτρονικά παιχνίδια που προβλέπει ο Π.Ο.Υ. αλλά η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για ένα προσωπικό δράμα εθισμού στη ρίψη πουλιών πάνω σε γουρούνια.


Διόρθωση: το τροπικό κλίμα διορθώθηκε σε κλίμα της ερήμου όπως είναι το σωστό. Μου την έπεσαν δύο συγγενείς και αναγνώστες για το λάθος και δεν μπορούσα να το αφήσω :-)

2 σχόλια:

sstamoul είπε...

Και του χρόνου!

Διόνα είπε...

Στέλλα, χρόνια πολλά, να είστε όλοι καλά!

Related Posts with Thumbnails